ساده زیستن، بزرگ مردن؛ سرهنگ شهید عظیم رضایی در بیت رهبری به شهادت رسید
به گزارش خبرنگار بسیج گتوند، شهید عظیم رضایی سال ۱۳۵۵ در گتوند دیده به جهان گشود. او در دامان سادگی و معرفت پرورش یافت؛ روزگاری را در سالن کشتی و مسجد محل گذراند و هرکس او را از نزدیک میشناخت، محو مرام و مردمداریاش میشد. شهید رضایی از آن دسته آدمهایی بود که وقتی کسی به بنبست میخورد، اولین نفری بود که برای گرهگشایی به یاریاش میشتافت.
روح بزرگش او را به لباس سبز پاسداری کشاند و در حساسترین سنگر، یعنی سپاه ولی امر، مسئولیت سنگین حفاظت از جان رهبر انقلاب را بر دوش گرفت. او امنیت یک ملت را بر خواب و آسایش خود ترجیح داد و وقتی پای دفاع از وطن به میان آمد، از آغوش گرم خانواده گذشت.
سال ۱۳۸۲ با ازدواج، قشنگترین فصل زندگیاش رقم خورد. حاصل این پیوند، سه فرزند به نامهای پارسا، محمدطاها و مرتضی بود که تمام دلخوشی دنیا برای پدر به حساب میآمدند. شهید رضایی با وجود خستگیهای طاقتفرسای مأموریتهای حفاظتی، هنگام ورود به خانه، همه خستگیها را پشت در میگذاشت و برای همسرش همقدمی صبور و برای فرزندانش صمیمیترین دوست و محکمترین تکیهگاه بود.
سرانجام در ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۴، در آغوش خاک بیت رهبری، قصه زندگی این مرد بزرگ با زیباترین فصل خود یعنی شهادت به پایان رسید. عظیم رفت، اما راه و رسمش تمام نشد. امروز خاطرات و توصیههای او برای ما کتاب راهنمایی است از مردی که نشان داد میتوان ساده زیست، بزرگ ماند، به دیگران عشق ورزید و ماندگار شد.
