
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، توسل به ساحت اقدس و باطن پر عظمت حضرت زینب کبری (س) که منور از دریای جلال و شکوه الهی است، به طرز شگفتآوری گشاینده دروازههای غیبی به سمت تشنه کامان طریق حقیقت است.
هر کس در مسیر عبودیت قدم بردارد لامحاله سیدالشهداء(ع) پدر معنوی او خواهند بود و او را در آغوش گرم خویش خواهند گرفت و زینب کبری(س) خواهر ثارالله، عمه تمام پویندگان مسیر عبودیت خواهند بود.
عظمت وجود انسانها را با چشمانی که پر مهر بر او نظر کردهاند تفسیر باید کرد. چشمان مبارک رسول الله(ص)، امیرالمومنین(ع)، صدیقه کبری(س)، امام مجتبی(ع)، اباعبدالله(ع)، قمر منیر بنی هاشم(ع) و علی اکبر(ع) همگی نظر آسمانی بر این حقیقت عظیم داشتهاند؛ و شالوده و شاهکاری از پیشینیان خویش است که در مملکتهای غیبی ملکه بی قید و شرط سلطنت سیدالشهداء (ع) و باب الورود محتشم و بی کران درگاه ایشان رقم خورده است.
از توجه مکرر و مشرف شدن به میهمانی سماط گسترده و با برکت او که زمین و آسمانها را در برگرفته است غافل نمانیم.
توجه به مصائب او و عمیق شدن در اندوه و رنجهای او بدون هیچ واسطهای انسان را به بارگاه عظیم سیدالشهدا (ع) و درگاه توحید میرساند.
فرزند پیرمرد اهل معنایی گفته بود:روزی پدر را در اتاق در حالیکه بر بستر بیماری بود تنها گذاشته بودیم که ناگهان مشاهده کردیم آتشی عظیم از داخل اتاق به بیرون در حال زبانه کشیدن است. با وحشت و ترس دوان دوان به سمت اتاق رفتیم اما هیچ آتشی در آنجا رویت نکردیم اما مشاهده کردیم که پدر در حال گفتگو با زینب کبری (س) است و قلبش از شدت مصائب ایشان به آتش کشیده شده و زبانههای این آتش برای ما مشهود شده است،خدمتش که رسیدیم فرمود: آیا عمهات را دیدی؟
خوشا به حال آنان که توجهشان در این دنیای غبارآلود و کثرت اندود معطوف این ذخیرههای مستحکم و موجود است.
السَّلامُ علیکِ یا بنتَ مَن عُرِجَ إِلی السَّماءِ و وُصِلَ ...
یادداشت از : سید اصغر ذوقی احسن
انتهای پیام/