فریاد ۱۵۰۰ نفری «هیهات منالذله» در وداع باشکوه دانش آموزان تبریزی با رهبر شهیدشان
به گزارش خبرگزاری بسیج از آذربایجان شرقی، دانشآموزان تبریزی آمده بودند تا بگویند اگر پدرشان نیست، تفنگ پدری هست و آنها با سلاح علم و دانایی به جنگ دشمنی خواهند رفت که در دفاع مقدس سوم با وقاحت تمام، مراکز علمی دانشگاهها و مدارس را که سنگ بنای تعلیم و تربیت بوده و آینده کشور را میسازند، نشانه گرفتند.
اینان، دهه نودیها و هشتادیهایی بودند که هرچند بعضیهایشان شاید ظاهری متفاوت از دیگران داشتند و رفتارهایی که همیشه آنها را در معرض قضاوتهای نادرست قرار میداد، اما این بار حماسهای دیگر آفریدند و نشان دادند که وقتی حرف از وطن باشد، سر از پا نمیشناسند.
آنها فرزندان پدری بودند که همیشه چشم امیدش به آنها و آیندهای بود که قرار هست، بسازند. پدری که همیشه دیگران را دعوت میکرد تا در برابر ظاهر و رفتار متفاوت نسل جدید سعه صدر نشان داده و با پذیرش آنها در هر کاری ازشان مشورت گرفته و به چشم فرزندان خود به آنها نگاه کنند.
فرزندان سید علی آمده بودند به خونخواهی از رهبر و دانشآموزان شهید میناب و معلمان مظلومی که برای دفاع از دانشآموزانشان تا آخرین قطره خون در برابر خمپارهها و موشکهای دشمن تکه تکه شده، اما مسئولیت خودشان را فراموش نکردند. آنها آمده بودند تا با فریادهای هیهات من الذله خود صدای مظلومیت ۱۵ شهید دانش آموز آذربایجان شرقی و سه معلم شهیدی باشند که دشمن فرصت شکوفایی را از آنها گرفت.
دختران تبریز، پرچم ایران را همچون لباسی پر افتخار و فاخر روی دستهایشان به رقص درآوردند تا نمایشی از خون شهدا و مهدویت و انتظاری باشد که تک آنان را به هویت ایرانیشان گره میزند و ایران راحرم خواندند و ایران امام رضایی و رهبر شهیدشان را به امام مهربانیها و سرور و سالار شهیدان سپردند.
آنها هر چند جا مانده بودند، اما ارادت قلبی خودشان را به معلم فرزانه انقلاب با شعارها و صدای مرگ بر منافق و مستکبران که در سالن طنین انداز شده بود به گوش جهانیان رساندند.
