
به گزارش خبرگزاری بسیج زنجان؛پیامبر رحمت؛ تجلی اخلاق و کرامت انسانی در امتداد تاریکی ظهور اسلام در جزیرةالعرب، پاسخی الهی به عصر جاهلیت بود. جاهلیتی که تنها در بتپرستی خلاصه نمیشد؛ بلکه در ساختار اجتماعی آن روزگار، ریشههای عمیقی از تبعیض، انتقامجویی، تعصبات کور قبیلهای و پایمال شدن حقوق ضعیفان و یتیمان شده بود. در چنین فضای خشن و تاریکی، بعثت پیامبر اسلام (ص) نه تنها نویدبخش توحید، که پیامآور کرامت انسانی بود.
در میان تمام اوصاف والای پیامبر گرامی اسلام (ص)، تعبیر قرآنی «رَحمَةً لِلعالَمین» (رحمتی برای جهانیان) جامعترین توصیف برای رسالت ایشان است پیامبری که وجودش برای عالمیان رحمت بود. خداوند متعال در سوره انبیا، آیه ۱۰۷ میفرماید: «وَما أرسَلناکَ إِلّا رَحمَةً لِلعالَمین» این جمله، فلسفه وجودی پیامبر را ترسیم میکند: هدایت انسان از تاریکی جهل و خشونت به سوی نورایمان و اخلاق بود.
بدون تردید، یکی از مهمترین عوامل گسترش سریع اسلام و جذب قلوب مردم، حسن خلق و منش متواضعانه پیامبر (ص) بود. ایشان آیینهی تمامنمای اسلام بودند؛ ایمانی که در رفتار ایشان تجلی مییافت. در سیره عملی ایشان، مهربانی تنها مختص مؤمنان نبود، بلکه مخالفان نیز گرمای اخلاق ایشان را حس میکردند و همین سعهصدر بود که راه را برای پذیرش حق هموار میساخت.
خداوند در قرآن کریم، رمز این نفوذ کلام و جذب عمومی را در سوره آلعمران، آیه ۱۵۹ چنین بیان میفرماید:«فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ»به برکت رحمت الهی، در برابر مردم نرم و مهربان شدی! و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو پراکنده میشدند.
پیامبر اسلام (ص) در طول ۲۳ سال رسالت دشوار خود، با صبر و تحملی بینظیر، بر «مکارم اخلاق» پای فشردند. ایشان با پیوند زدن دین به اخلاق، الگو و اسوهای جاودانه برای تمام اعصار باقی گذاشتند تا به ما بیاموزند که اسلام، بیش از هر چیز، دین محبت، رحمت و کرامت انسانهاست.