به گزارش خبرگزاری بسیج استان همدان، ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ یکی از ماندگارترین روزهای تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که میدان ژاله تهران شاهد یکی از تلخترین و در عین حال سرنوشتسازترین صحنههای نهضت مردم ایران علیه رژیم پهلوی بود
مردمی که با مطالبه استقلال، آزادی و رهایی از استبداد به خیابان آمده بودند، با گلوله پاسخ گرفتند و خون آنان، مسیر تحولات سیاسی کشور را برای همیشه تغییر داد.
قیام ۱۷ شهریور را نمیتوان صرفاً یک حادثه خونین در جریان مبارزات انقلاب اسلامی دانست. این واقعه، نقطهای تعیینکننده در افزایش شکاف میان مردم و رژیم پهلوی و یکی از عوامل شتاب گرفتن روند فروپاشی نظام شاهنشاهی بود. پس از این روز، بسیاری از تردیدها کنار رفت و چهره واقعی حکومتی که سالها با ابزار سرکوب بر جامعه حکمرانی میکرد، بیش از پیش برای مردم آشکار شد.
اهمیت ۱۷ شهریور در این است که نشان داد ملت ایران برای رسیدن به آرمانهای خود حاضر است هزینه سنگینی بپردازد. شهدای این روز، نماد نسلی شدند که در برابر استبداد ایستادند و با نثار جان خود، نهضتی را که از سالها پیش شکل گرفته بود، وارد مرحلهای تازه کردند. به همین دلیل است که «جمعه سیاه» در حافظه تاریخی ملت ایران، تنها یادآور یک روز خونین نیست، بلکه نشانهای از ایستادگی و اراده ملتی است که تصمیم گرفته بود سرنوشت خود را به دست خویش رقم بزند.
امروز، با گذشت دههها از آن واقعه، بازخوانی ۱۷ شهریور تنها برای شناخت گذشته نیست؛ بلکه فرصتی برای فهم اهمیت مقاومت، بصیرت و حفظ استقلال کشور است. تاریخ انقلاب اسلامی نشان داده است که هرگاه مردم نسبت به سرنوشت جامعه خود احساس مسئولیت کرده و در برابر ظلم و بیعدالتی ایستادهاند، تحولات بزرگی رقم خورده است.
۱۷ شهریور به ما یادآوری میکند که هیچ ملتی بدون هزینه به استقلال و آزادی دست پیدا نمیکند و حافظه تاریخی یک ملت، سرمایهای ارزشمند برای ساختن آینده است. امروز وظیفه ما این است که یاد و آرمان شهدای آن روز را نه در قالب شعارهای تکراری، بلکه با شناخت دقیق تاریخ، تقویت وحدت ملی، خدمت صادقانه به مردم و پاسداری از استقلال کشور زنده نگه داریم.
انتهای پیام/
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگهای ۱۲ روزه و رمضان
یادداشت|