به گزارش خبرگزاری بسیج از آذربایجان شرقی، زهره حسینپور، بازیگر نمایش «نشونه» به کارگردانی حبیبالله ناصری از شهرستان میناب که در هفتمین جشنواره سراسری تئاتر خیابانی تبریزیم به میزبانی سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری تبریز شرکت کرده، اظهار کرد: ما خودمان در حادثه تلخ میناب حضور داشتیم و عزیزانمان را از دست دادیم؛ به همین دلیل، این داغ برای ما تنها یک روایت نمایشی نیست، بلکه زخمی عمیق و فراموشنشدنی است که با گذشت زمان همچنان در دلهای ما باقی مانده است.
وی با اشاره به شرایط دشوار خانوادههای شهدای دانشآموز میناب افزود: از خداوند متعال میخواهم به دلهای شکسته خانوادههای این عزیزان، بهویژه مادران داغدار، صبر و آرامش عطا کند. شرایطی که این خانوادهها پشت سر گذاشتند، بسیار سخت و جانفرسا بود و درد و اندوه آنان با گذشت چندین ماه همچنان ادامه دارد.
مادرانی که هنوز با داغ فرزندانشان زندگی میکنند
حسینپور با اشاره به عمق اندوه مادران شهدای دانشآموز میناب تصریح کرد: هنوز هم مادرانی هستند که پس از گذشت چندین ماه از شهادت فرزندانشان، شب را تا صبح در گلزار شهدای میناب سپری میکنند و تماشای این صحنهها و تصور رنجی که این مادران تحمل میکنند، بسیار دردناک است؛ چراکه هیچ واژهای نمیتواند عمق داغ مادری را که فرزندش را از دست داده است، بهدرستی توصیف کند.
وی ادامه داد: وقتی مادری در سوگ فرزندش مینشیند، این داغ تنها متعلق به یک خانواده نیست، بلکه اندوهی است که بر دل همه مردم مینشیند، ما نیز بهعنوان افرادی که این حادثه را از نزدیک لمس کردهایم، خود را در غم این خانوادهها شریک میدانیم و امیدواریم بتوانیم با اجرای این نمایش، بخشی از درد و رنج آنان را به تصویر بکشیم.
«نشونه»؛ روایتی از مظلومیت دانشآموزان میناب
این بازیگر با اشاره به حضور خود در جشنواره سراسری تئاتر خیابانی تبریز گفت: برای نخستین بار است که در این جشنواره حضور پیدا میکنم و خوشحالم که فرصت یافتهایم با اجرای نمایش «نشونه»، بخشی از حقیقت تلخ حادثه میناب را برای مردم روایت کنیم.
وی با بیان اینکه محور اصلی نمایش، مدرسه شجره طیبه میناب است، اظهار کرد: در این نمایش به مظلومیت دانشآموزان و شهدای این مدرسه میپردازیم، از جمله شهیده زهره شهریاری، معلم فداکاری که در حالی به شهادت رسید که ششماهه باردار بود، روایت زندگی و شهادت چنین انسانهایی، مسئولیت ما را در انتقال حقیقت این حادثه سنگینتر میکند.
حسینپور افزود: هدف ما این است که بتوانیم پیام مظلومیت دانشآموزان میناب را از طریق هنر به جهانیان برسانیم و به مردم دنیا نشان دهیم که بر مردم این منطقه چه گذشته است، ما میخواهیم صدای خانوادههایی باشیم که عزیزانشان را از دست دادهاند و اجازه ندهیم این داغ و مظلومیت در گذر زمان به فراموشی سپرده شود.
تئاتر خیابانی؛ از روایت داغ مردم تا تسلای دلهای شکسته
وی با تأکید بر مسئولیت اجتماعی هنرمندان تئاتر خیابانی خاطرنشان کرد: به اعتقاد من، هنرمندانی که ادعا میکنند در عرصه تئاتر خیابانی فعالیت دارند، باید بدانند که این هنر تنها برای سرگرم کردن مردم نیست، ما در میان مردم اجرا میکنیم؛ مردمی که خودشان این جنگ و شرایط دشوار را لمس کردهاند، داغدارند و به همدلی و تسلای خاطر نیاز دارند.
این بازیگر نمایش «نشونه» ادامه داد: مردم امروز با دردها و خاطرات تلخی زندگی میکنند و ما بهعنوان هنرمند نمیتوانیم نسبت به رنج آنان بیتفاوت باشیم. وظیفه داریم با هنر خود، صدای مردم باشیم، روایتگر حقیقت بمانیم و تا جایی که میتوانیم، مرهمی بر زخمهای آنان بگذاریم، گاهی یک نمایش میتواند حرفهایی را بیان کند که گفتنشان با زبان عادی دشوار است و احساساتی را به تصویر بکشد که در واژهها نمیگنجند.
حسینپور با بیان اینکه تئاتر خیابانی فرصتی برای ارتباط مستقیم با مردم است، گفت: وقتی نمایش در میان مردم اجرا میشود، مخاطب تنها تماشاگر یک اثر هنری نیست، بلکه خودش بخشی از آن روایت است؛ بهویژه زمانی که موضوع نمایش، حادثهای باشد که مردم آن را از نزدیک تجربه کردهاند، در چنین شرایطی، هنر میتواند فاصله میان صحنه و زندگی واقعی را از میان بردارد و زمینهای برای همدلی و همراهی بیشتر فراهم کند.