به گزارش خبرگزاری بسیج از البرز، عطاران کارشناس مسائل رسانه در یادداشتی در مورد فیمینیسم، ازدواج بردگی آورده است که

ظلمی که زیر نقاب خوش رنگ مکاتب مادی علیه زنان صورت گرفته، شخصیت او را به پایین درجه از انسانیت، تا مرز سودجویی جنسی سوق داده است.
عناوینی، چون فیمینیسم، آزادی و تساوی و حقوق بشر به جای بازنمایی چهره حقیقی زن و زن را دام نگاههای افراط گونه و منحط انداخته است.
تا آنجا برخی از نظریه پردازان فیمینیسم، ازدواج را اصلیترین وسیله و مصداق برای ظلم به زنان میدانند و آن را مصداق اسارت زن در ظلم و بردگی میخوانند و چنین وانمود میکنند که شرط ضروری برای رهایی و آزادی، پایان دادن به سنت ازدواج است چرا که ازدواج استقلال زنان و هویت فردی و اقتصادی آنان را از بین میبرد.
فاجعه آن است که برخی از نظریه پردازان فیمینست با سردادن شعار آزادی، ازدواج با حیوانات را تجویز میکنند تا زنان توانسته باشند استقلال خود را حفظ کنند.
حال در این قهقرای ایکسونامی و انقلاب جنسی باید پرسید که آیا فیمینسم شخصیت و حقیقت زن را دچار اسارت وبردگی و آوارگی نکرده است؟!
آیا این نوع از آزادی، آزادگی را از شخصیت و هویت زن نگرفته و هویت ملکوتی او را در ملک اندیشههای شیطاتی پایمال نکرده است؟!