ایران امروز، با اتکا بر مردم خود و دانش بومی، بیش از هر زمان دیگر در جایگاه قدرت و ثبات قرار دارد
به گزارش روابط عمومی دانشگاه جامع انقلاب اسلامی در متن این بیانیه آمده است:
بسمهتعالی
مجمع بینالمللی اساتید مسلمان دانشگاهها، بهعنوان نهادی علمی، مستقل و فراملی که رسالت خود را ارتقای صلح عادلانه، امنیت پایدار و حمایت از ملتهای تحت ظلم میداند، با بررسی دقیق شواهد میدانی، دادههای فنی منتشرشده، گزارشهای معتبر بینالمللی و تحلیلهای کارشناسی دانشگاهی، مواضع خود را درخصوص جنگ ۱۲روزه رژیم اسرائیل و ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی ایران به شرح زیر اعلام مینماید:
۱. تحولات این جنگ ثابت کرد که امنیت ملی ایران نهتنها تضعیف نشد، بلکه بهواسطه همبستگی مردمی، انسجام ملی و واکنش هماهنگ نهادهای حاکمیتی، تقویت چشمگیر یافت. بررسی جامعهشناختی بحران نشان میدهد که در تمام استانها، شاخصهای «تابآوری ملی» و «اعتماد متقابل مردم و حاکمیت» رشد محسوسی داشته است. این همدلی، یکی از مهمترین مؤلفههای بازدارندگی در تئوریهای امنیت نوین است.
۲. جنگ ۱۲روزه نشان داد که ادعای قدرت بلامنازع اسرائیل، مبتنی بر تصویرسازی رسانهای و حمایتهای بیقید و شرط آمریکا بوده است. جامعه امنیتی بینالمللی اذعان دارد که اسرائیل در این نبرد نهتنها به اهداف نظامی خود نرسید، بلکه با شکست راهبردی، تضعیف قدرت بازدارندگی و کاهش شدید اقتدار روانی مواجه شد.
۳. تحلیل فنی تصاویر، گزارشهای مستقل دفاعی و دادههای راداری منتشرشده پس از جنگ نشان میدهد که سامانه گنبد آهنین (Iron Dome) در برابر حجم، سرعت، تنوع و مانورپذیری موشکها و پهپادهای ایران، سطحی بیسابقه از ناکارآمدی را تجربه کرد. همچنین سامانههای پدافند موشکی فلاخن داوود (David’s Sling)، پیکان–۲ (Arrow-2) و پیکان–۳ (Arrow-3) نیز با اشباع عملیاتی و نفوذ موفق موشکهای نقطهزن و پهپادهای مجهز به فناوری گریز از رهگیری، دچار شکست عملکردی شدند. این رخداد اکنون در دانشگاههای نظامی و اندیشکدههای امنیتی جهان بهعنوان نقطه عطفی در تحول جنگهای هیبریدی و مقابله با دفاع لایهای مورد مطالعه است.
۴. بهدنبال تحولات جنگ، دادههای جمعیتی نشان از افزایش چشمگیر درخواست خروج از سرزمینهای اشغالی دارد. نظرسنجیهای مستقل در این مناطق نشان میدهد که سطح احساس بیثباتی اجتماعی و عدم امنیت در میان صهیونیستها به بالاترین سطح طی ۲۰ سال اخیر رسیده است. این روند، آینده جمعیتی رژیم را با بحران هویتی و تزلزل ساختاری مواجه میسازد.
۵. گزارشهای اقتصادی پس از جنگ نشان میدهد که خسارات وارده به زیرساختهای حیاتی، صنایع حساس، انرژی، فرودگاهها و مراکز نظامی اسرائیل دهها میلیارد دلار برآورد شده است؛ ترمیم این خسارات، بنا به گزارش تحلیلگران اقتصادی، ماهها و حتی سالها زمان خواهد برد؛ و بازارهای مالی اسرائیل دچار نوسانات شدید شده و چندین شرکت بینالمللی برنامههای سرمایهگذاری خود را متوقف کردهاند.
این پیامدها، مصداق یک شکست اقتصادی ساختاری است.
۶. در این جنگ، برای نخستینبار در سطحی عملیاتی، توان موشکی و پهپادی ایران در مقابل تمامی سامانههای اسرائیلی و با وجود پشتیبانی اطلاعاتی ـ نظامی آمریکا، بریتانیا، آلمان، فرانسه و برخی کشورهای منطقه مورد آزمون قرار گرفت. نتیجه این آزمون، نفوذ مؤثر موشکهای ایرانی با دقت بالا، عبور موفق پهپادهای پیچیده از سپر دفاع چندلایه و ایجاد تغییر در موازنه قدرت منطقهای به نفع ایران بود؛ بهحدی که دانشگاههای دفاعی غرب اکنون ایران را یکی از پیشرفتهترین قدرتهای موشکی جهان مینامند.
۷. این جنگ موجب شکلگیری دو تحول مهم شد:نخست، همگرایی منطقهای و بینالمللی با ایران؛ بهگونهای که کشورهای محور مقاومت و برخی کشورهای مستقل در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین با صدور بیانیهها و تحرکات دیپلماتیک از ایران حمایت کرده یا حملات اسرائیل را محکوم کردند.دوم، بیداری افکار عمومی جهانی؛ بهطوری که در سراسر جهان، از دانشگاههای اروپا تا خیابانهای آمریکا، میلیونها نفر علیه جنایات رژیم اسرائیل در غزه، لبنان، سوریه و ایران اعتراض کردند. این موج اجتماعی، مشروعیت رژیم را در سطح بینالمللی بهشدت تضعیف کرده است.
۸. جنگ ۱۲روزه نشان داد که برخی کشورهای منطقه که ظاهراً بیطرف یا دوست تلقی میشدند، در عمل با ارائه اطلاعات، لجستیک یا تسهیلات هوایی از اسرائیل و آمریکا حمایت کردهاند. این رخداد، ضرورت بازنگری ایران در دکترین امنیت منطقهای و روابط همسایگی را آشکار ساخت.
۹. تحول در نظم امنیتی خاورمیانه و کاهش جایگاه اسرائیل در معادلات قدرت؛ افزایش وزن ژئوپولیتیک ایران در سازمانها و پیمانهای منطقهای؛ آغاز فروپاشی تدریجی دکترین ادعایی برتری نظامی اسرائیل؛ و ارتقای بازدارندگی ایران و بازتعریف محاسبات قدرتهای جهانی نسبت به ایران، از دیگر دستاوردهای مثبت جنگ تحمیلی ۱۲روزه بوده است.
در خاتمه، مجمع بینالمللی اساتید مسلمان دانشگاهها بر اساس یافتههای علمی و تحلیلهای تخصصی تأکید میکند که جنگ ۱۲روزه نه تنها امنیت ملی ایران را تقویت کرد، بلکه ساختار قدرت منطقهای را به سود جمهوری اسلامی ایران تغییر داد. رژیم اسرائیل با شکست نظامی، اقتصادی، روانی و ژئوپولیتیک مواجه شد و توان دفاعی ایران الگویی نوین در مهندسی امنیت و مقاومت هوشمند ارائه داد. مجمع بر ضرورت حفظ وحدت ملی، تقویت قدرت دفاعی، توسعه همگرایی جهانی و استمرار مسیر مقاومت هوشمندانه تأکید میکند و اعلام میدارد که ایران امروز، با اتکا بر مردم خود و دانش بومی، بیش از هر زمان دیگر در جایگاه قدرت و ثبات قرار دارد.
بسمه تعالی
بیان المجمع الدولی لأساتذة الجامعات المسلمين حول الحرب ذات الاثني عشر يوما التي شنتها الکیان الصهیوني والولايات المتحدة ضد الجمهورية الاسلامية الایرانیة
یعلن المجمع الدولی لأساتذة الجامعات المسلمين، بصفتہ مؤسسة علمیة مستقلة عابرة للحدود، تعتبر من رسالتھا تعزيز السلام العادل، وترسیخ الامن المستدام، ودعم الشعوب التي تعانی الظلم؛ انه وبعد فحص دقیق للشواہد المیدانیة، والمعلومات الفنیة المنشورة، والتقارير الدولیة المعتمدة، و التحلیلات الاكادیمیة المتخصصة، یبین مواقفه بشأن الحرب ذات الاثني عشر یوما التي شنتھا الکیان الصهیوني والولايات المتحدة ضد الجمهورية الاسلامية الایرانیة، وذلك على النحو الآتي:
1- ان تطورات هذه الحرب ثبتت ان الامن القومي لايران لم یضعف فقط، بل تعزز بشكل كبیر بفضل التضامن الشعبی، والتقارب الوطني، والتفاعل المنسجم للمؤسسات الحکومیة. وتظهر الدراسة الاجتمایة للازمة ان مؤشرات الصمود الوطني والثقة المتبادلة بین الشعب والدولة سجلت نمو محسوس في جمیع المحافظات. وهذا التلاحم یعد من اهم عوامل الردع في نظریات الامن الحدیثة.
2- وقد اظهرت الحرب ذات الاثني عشر یوما ان دعوى القدرة المطلقة للکیان الصهیوني انما ھي قائمة على صور اعلامیة مفتعلة ودعم امریكي غیر مشروط. وتقّر المجتمعات الامنیة الدولیة بان الکیان الصهیوني في هذه المعركة لم یحقق اهدافه العسكریة، بل تعرض لهزیمة استراتيجية وانخفاظ حاد في قدرته الردعیة وهيبته النفسية.
3- وتشیر التحلیلات الفنیة للصور، والتقارير الدفاعیة المستقلة، و بیانات الرادار بعد الحرب، الى ان منظومة القبة الحدیدیة قد عانت من مستوى غیر مسبوق من العجز امام کم وسرعة وتنوع الصواریخ والطائرات المسیرة الایرانیة. كما تعرضت منظومات مقلاع داوود، وآرو-٢، وآرو-٣ لاستنزاف التشغیلی والخرق الناجح للصواریخ الدقيقة والطائرات ذات تکنیة مراوغة الرصد. ويعتبر هذا التطور الیوم محل دراسة في الجامعات العسكریة ومراكز الامن الدولیة کمفترق في حروب الهجین والدفاع متعدد الطبقات.
4- وتظهر البیانات الدیموغرافیة بعد الحرب ارتفاعا حادا في طلبات مغادرة الاراضی المحتلة. كما تشير الاستطلاعات المستقلة الى ان مستوى الاحساس بعدم الاستقرار وفقدان الامن بین الصهاینة قد بلغ اعلى نسبه منذ عشرین عاما. وهذا المسار یهدد مستقبل الکیان بازمة هویاتیة وتزلزل بنیویة.
5- وتؤكد التقارير الاقتصادیة بعد الحرب ان الاضرار التي اصیبت بها البنی التحتیة الحیویة، والصناعات الحساسة، وقطاع الطاقة، والمطارات، والمراكز العسكریة في الاراضی المحتلة، تقدّر بعشرات ملیارات الدولارات. واعادة اعمارھا بحسب الخبراء ستستغرق اشهرا وربما سنوات. كما تعرضت الاسواق المالیة للکیان الصهیوني لهتزازات شدیدة، واوقفت شركات دولیة عدة استثماراتها. وهذا كله یشكل هزیمة اقتصادية بنیویة.
6- وفي هذه الحرب، ولأول مرة على مستوى تشغیلی كامل، وضعت القدرات الصاروخیة والمسیرات الایرانیة امام جمیع منظومات الکیان الصهیوني، على الرغم من الدعم الاستخباري والعسکری الامریكي والبریطاني والالماني والفرنسي وبعض دول المنطقة. وقد اثبتت النتائج نفاذا مؤثرا للصواریخ الایرانیة ذات الدقة العالیة، وعبورا ناجحا للطائرات المسیرة المعقدة للدفاع متعدد الطبقات، مما أدى الى تغییر في میزان القوة الاقلیمیة لصالح ایران. واليوم تصنف الجامعات الدفاعیة الغربیة ایران ضمن اكبر الدول تقدما في المجال الصاروخي.
7- ادى هذا الصراع الى تحولین مهمین، اولهما : اتساع حالة التلاحم الاقلیمي والدولی مع ایران، إذ اعلنت دول محور المقاومة وبعض الدول المستقلة في اسیا وافریقیا وامریکا اللاتینیة دعمها لايران او ادانتها لهجمات الکیان الصهیوني. وثانیهما صحوة الرأي العام العالمي؛ إذ خرج ملايين الناس من جامعات أوروبا الى شوارع امریکا مدنین بجرائم الکیان الصهیوني في غزّة ولبنان وسوریا وإيران. وقد اضعف هذا الحراك مشروعیة الکیان الصهیوني عالمیّا.
8- وقد اظهرت الحرب ان بعض دول المنطقة التي كانت تعتبر محایدة او صدیقة، قد ساعدت الکیان الصهیوني وامریکا من خلال تقدیم المعلومات او الدعم اللوجستي او التسهيلات الجوّیة. ویظهر ذلك ضرورة اعادة النظر في عقیدة الامن الاقلیمي وعلاقات دول الجوار.
9- ومن نتائج الحرب ايضا: تغییر النظام الامني في الشرق الاوسط، وتراجع مكانة الکیان الصهیوني في معادلات القوة، وزیاد الوزن الجغرافیي - السياسي لإيران في التنظیمات والتحالفات الاقلیمیة، وبداية الانهيار التدریجي لدعوى التفوق العسكري للکیان الصهیوني، وتعاظم قدرة الردع الایرانیة.
الخاتمة
یؤكد المجمع الدولی لاساتذة الجامعات المسلمين، استنادا الى الدراسات العلمیة و التحلیلات المتخصصة، ان الحرب ذات الاثني عشر یوما لم تعزز فقط الامن القومي لايران، بل غیرت بنية القوة الاقلیمیة لصالحھا. وقد تعرض الکیان الصهیوني لهزیمة عسكریة واقتصادیة ونفسية وجغرافیة - سیاسیة، بینما اظهرت القدرات الایرانیة إنموذجا جدیدا في هندسة الامن والمقاومة الذكیة. ویؤكد المجمع ضرورة حفظ الوحدة الوطنیة، وتعزیز القدرة الدفاعیة، وتوسيع التقارب الدولی، ومواصلة نهج المقاومة الذكیة. وان ایران الیوم، بالاعتماد على شعبھا ومعرفتها البحثیة، تحتل مكانة القوة والثبات اكثر من أي وقت مضى.
In the Name of God, the Most Compassionate, the Most Merciful
The International Assembly of Muslim University Professors, as an academic, independent, and transnational institution whose mission is to promote just peace, sustainable security, and support for oppressed nations, hereby declares its position on the 12-day war waged by the Israeli regime and the United States against the Islamic Republic of Iran, following a rigorous review of field evidence, published technical data, credible international reports, and expert academic analyses
.The developments of this war demonstrated that Iran’s national security was not weakened; rather, it was significantly strengthened due to popular solidarity, national cohesion, and the coordinated response of state institutions. Sociological assessments of the crisis indicate a noticeable rise in indicators of “national resilience” and “mutual trust between the people and the state” across all provinces. This solidarity constitutes one of the most important components of deterrence in modern security theories
The 12-day war revealed that the claim of Israel’s unchallenged military supremacy was primarily constructed through media image-building and unconditional American support. The international security community acknowledges that Israel regime not only failed to achieve its military objectives but also suffered a strategic defeat, a weakened deterrent capability, and a severe erosion of psychological authority
Technical analysis of imagery, independent defense reports, and post-war radar data demonstrates that the Iron Dome system experienced an unprecedented level of ineffectiveness when confronted with the volume, speed, diversity, and maneuverability of Iranian missiles and drones. Likewise, the David’s Sling, Arrow-2, and Arrow-3 missile defense systems suffered operational saturation and functional failure due to the successful penetration of precision-guided missiles and drones equipped with counter-interception technologies. This development is now being studied in military academies and security think tanks worldwide as a turning point in the evolution of hybrid warfare and responses to layered air defense systems
Following the war, demographic data indicate a sharp rise in requests to leave the occupied territories. Independent surveys in these areas show that feelings of social instability and insecurity among Zionist settlers have reached their highest level in the past two decades. This trend places the demographic future of the regime on a trajectory marked by identity crisis and structural fragility
Post-war economic reports show that damage inflicted upon Israel’s vital infrastructure, sensitive industries, energy facilities, airports, and military centers amounts to tens of billions of dollars. Analysts estimate that repairing this damage will require months, if not years, and Israel’s financial markets have experienced severe fluctuations, prompting several international companies to suspend investment plans. These consequences represent a case of structural economic failure
For the first time at an operational scale, Iran’s missile and drone capabilities were tested against the entirety of Israel’s defense systems, despite intelligence and military support from the United States, the United Kingdom, Germany, France, and several regional states. The outcome was the effective penetration of highly accurate Iranian missiles, the successful passage of advanced drones through multilayered defense shields, and a shift in regional power dynamics in Iran’s favor, so much so that Western defense universities now describe Iran as one of the most advanced missile powers in the world
The war produced two major developments: First, regional and international convergence with Iran increased, as countries within the Axis of Resistance and several independent states in Asia, Africa, and Latin America issued statements or pursued diplomatic measures supporting Iran or condemning Israel’s attacks.
Second, global public opinion awakened, with millions of people, from European universities to American streets, protesting against the Israeli regime’s crimes in Gaza, Lebanon, Syria, and Iran. This social wave has severely undermined the regime’s legitimacy on the international stage
The 12-day war showed that some regional states, previously perceived as neutral or even friendly, in practice supported Israel and the United States by providing intelligence, logistics, or airspace facilities. This development highlights the need for Iran to reassess its regional security doctrine and neighborly relations
Transformations in the security order of the Middle East, the decline of Israel’s position in regional power equations, the heightened geopolitical weight of Iran within regional organizations and alliances, the gradual collapse of the alleged doctrine of Israeli military superiority, and the enhancement of Iran’s deterrence capability, along with a recalibration of global powers’ strategic calculations toward Iran, constitute additional positive outcomes of the imposed 12-day war
In conclusion, the International Assembly of Muslim University Professors affirms, on the basis of scientific findings and expert analyses, that the 12-day war not only strengthened Iran’s national security but also reshaped the regional power structure in favor of the Islamic Republic of Iran. The Israeli regime faced military, economic, psychological, and geopolitical defeat, while Iran’s defensive capabilities presented a new model for security engineering and intelligent resistance. The Assembly emphasizes the necessity of preserving national unity, enhancing defensive power, expanding global convergence, and sustaining the path of intelligent resistance, declaring that Iran, relying on its people and indigenous knowledge, stands today in a position of strength and stability more than ever before
