
شخصیتی فرزانه که منظومه فکری و سیره عملی ایشان در عرصههای «اسلامشناسی»، «دشمنشناسی» و «زمانشناسی»، تکیهگاهی برای امت بود و سلامت نفس، آیندهنگری راهبردی، ایستادگیِ نستوه و دلسوزی بیشائبهشان، از وی چهرهای یگانه و تکرارناپذیر در تاریخ معاصر ساخته بود.
اگرچه فقدان این ابرمرد تاریخ ایران، داغی گران و جانکاه است، اما باید هوشیار بود که بنای مستحکم جمهوری اسلامی که بذر آن توسط معمار کبیر انقلاب، حضرت امام خمینی (ره) در سال ۵۷ نشانده شد، اکنون از مرحله نهالی نوپا عبور کرده است. این شجره طیبه در طول دوران زعامت آن رهبر شهید، با مجاهدتهای بیوقفه تقویت گشته و امروزه به درختی تناور مبدل شده که ریشههای عمیق آن در بطن اعتقادات و باورهای قلبی مردم دویده است.
نظام مقدس ما، ساختاری بنبستشکن دارد؛ اصول قانون اساسی با درایتی تمام، پیشبینیهای لازم را برای چنین شرایط خطیری تدوین کرده است. لذا در پی دوران شورای موقت، بهزودی با تدبیر مجلس خبرگان رهبری، پرچم هدایت به دست رهبری جدید سپرده خواهد شد. در این برهه حساس، بر ما دانشگاهیان، مسئولان و عموم آحاد ملت فرض است که با ولیفقیه زمان تجدید میثاق نموده و حمایتی قاطع مبذول داریم؛ چرا که جستجو در تاریخ اسلام نشان میدهد که حتی حضور امامان معصوم (ع) نیز زمانی به تشکیل حکومت و اقامه حق منجر شده که با همراهی و نصرت آگاهانه مردم پیوند خورده است.
اطمینان واثق داریم که سکاندار جدید این کشتی، در این مسئولیت خطیر مشمول فضل و عنایات ویژه باریتعالی قرار خواهد گرفت و انشاءالله این نایب عام حضرت ولیعصر (عج)، امانت بزرگ انقلاب را به صاحب اصلیاش، منجی عالم بشریت، تسلیم خواهد کرد.
با آرزوی توفیقات الهی برای رهبری منتخب و عزت روزافزون ملت قهرمان ایران و پیروزی نهایی جبهه حق بر استکبار جهانی.
دکتر مهدی صمدی، عضو هیئت علمی دانشگاه حکیم سبزواری