
به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از مشهدمقدس، پایتخت معنوی ایران اسلامی و مرکز طلوع خورشید ولایت، گویی در این شبِ فرخنده، نه یک شهر که یک کهکشانِ زنده از نور است. از همان دمدمهای غروب که خورشید پشتِ گلدستههایِ بلندِ حرمِ امام رئوف (ع) رنگ میبازد، گنبدِ مطهر همچون ماهِ تابان در آسمانِ ایران میدرخشد و شهر را به ضیافتی از جنسِ آسمان دعوت میکند. خیابانهای منتهی به حرم، نه محلِ عبور و مرور، که رودی خروشان از خیلِ زائران و مجاورانی است که آمدهاند تا عشق را در حریمِ رضوی معنا کنند.
هوا در مشهدِ این شبها، معطر به بویِ گلاب و اسپند و صلوات است. هر کوچه و خیابان، گویی مدینةالنبی است که در دامنهیِ کوههای بینالود بازآفرینی شده. ریسههای نور که از یک سو تا سوی دیگر خیابان کشیده شدهاند، ستارههایی هستند که به زمین آمدهاند تا لبخندِ رضایتِ پیامبرِ رحمت (ص) و امام صادق (ع) را بدرقهیِ راهِ عاشقان کنند.
صدایِ مولودیخوانی از بلندگوهایِ مساجد و ایستگاههای صلواتی، به گوشِ جانِ هر رهگذری میرسد و قلبها را با ریسمانی نامرئی به ضریحِ مطهر گره میزند. مشهد در این شب، تجلیگاهِ واقعیِ امتِ واحده است؛ جایی که از هر قوم و قبیله و زبانی، تنها یک نغمه به گوش میرسد: یا محمد (ص)، یا صادق آلمحمد (ع). این شهر، در جشنِ میلادِ فخرِ عالم، دیگر فقط پایتخت معنوی نیست، بلکه قلبِ تپندهیِ جهانِ اسلام است که برایِ شکوهِ نبوت، بیقرارانه میتپد.
در قلبِ شهر مشهد مقدس، خیابان شیرازی شاهدِ رویدادی بود که فراتر از یک جشنِ ساده، نمادی از پتمدنِ همدلی را به تصویر کشید. بسیجیانِ بیادعای قرارگاه جهادی شهدای گمنام، چایخانه حضرت فاطمه زهرا (س)، با تاسی از همان روحیه ایثارگری که در دوران دفاع مقدس آموخته بودند، و با الهام از سنتِ موکبداری در راهپیماییِ عظیمِ اربعین، جشن باشکوه میلاد پیامبر اکرم (ص) و امام صادق (ع) را برگزار کردند.
شکلگیری این ضیافت، حاصلِ ساعتها تلاشِ خستگیناپذیرِ خادمانی بود که با نیتِ قربت الی الله، عطرِ خوشِ خدمت را در فضایِ شهر پراکندند. فرآیندِ تهیه این کیک ۴۰ متری در چایخانه حضرت زهرا (س)، با الهام از فرهنگِ بیتکلفِ اربعین آغاز شد. خادمان با قلبی آکنده از ارادت، با استفاده از بهترین مواد اولیه و با رعایت دقیقِ اصول بهداشتی، آجر به آجرِ این سازه شیرینِ وحدت را ساختند تا ثابت کنند که عشق، بهترین چاشنی برای هر خدمتِ جهادی است.
تهیه و تدارکِ این کیکِ ۴۰ متری، نه صرفاً یک فعالیتِ آشپزی، که یک پروژهیِ عظیمِ عشقورزی بود. از ساعاتِ اولیه، غبارِ خستگی بر چهره جهادگران نشسته بود، اما لبخندِ بر لبانشان، نشان از رضایتی عمیق داشت. خادمانِ چایخانه حضرت زهرا (س) نیز با شربتهای گوارا، کامِ رهگذران را شیرین میکردند تا گرمایِ خدمت، سردیِ شب را به آتشِ اشتیاق تبدیل کند. وقتی زمانِ برشِ کیک فرا رسید، جمعیت چنان مشتاقانه به دورِ این سفره ۴۰ متری حلقه زده بودند که گویی تمامِ جهان در آن نقطه متمرکز شده است.
لحظه برشِ کیک، نقطه اوجِ این رخداد بود. خیابان شیرازی که خود گذرگاهِ میلیونها عاشقِ رضوی است، در این لحظه به کانونِ تمرکزِ نگاهها بدل شد. وقتی خادمانِ قرارگاه با شور و شعف، نخستین برشهای این کیکِ ۴۰ متری را به نیتِ برکتِ ایام آغاز کردند، گویی وحدتِ کلمه در میانِ زائران و مجاوران معنایی عینی یافت. صدایِ صلواتهایِ پیدرپی که با هر برشِ کیک در فضا طنینانداز میشد، گواه بر آن بود که این خدمت، فراتر از توزیعِ یک شیرینی، پیوندی ایمانی میانِ خادمان و زائران ایجاد کرده است.
این برنامه، فرهنگِ انفاق را در بستری از نشاطِ اجتماعی بازتعریف کرد. بسیجیان نشان دادند که برایِ شادیِ دلِ مردم، میتوان از ابزارهایِ نوآورانه استفاده کرد. استقبالِ بینظیرِ مردم که ساعتها در صفِ منظم ایستادند تا طعمِ این برکتِ نبوی را بچشند، پیامی روشن داشت: مردم، قدردانِ خادمانی هستند که در میدانِ عمل، با دستهایِ پُر، به استقبالِ میلادِ پیامبرِ مهربانی میروند. این ۴۰ متر، اکنون تنها یک کیک نیست؛ خاطرهای است که در ذهنِ زائرانِ امام رضا (ع) ثبت شد تا هر بار که نامِ میلاد میآید، عطرِ خدمتِ بسیجیانِ قرارگاه جهادی شهدای گمنام در یادشان زنده شود.
فرآیندِ توزیع، نمادِ بارزِ فرهنگِ انفاق بود. زائرانی که از نقاط دور و نزدیک به پابوسیِ امام رئوف آمده بودند، در ضیافتی شرکت جستند که نه با دعوتنامه، بلکه با عشق سازماندهی شده بود. خادمانِ قرارگاه شهدای گمنام، با تواضع و لبخند، سهمِ هر زائر را تقدیم کردند؛ لبخندهایی که در لحظهیِ دریافتِ این هدیه شیرین بر چهره زائران نقش بست، بهترین پاداش برای جهادگرانی بود که خیابان شیرازی را به بهشتِ ارادت بدل کردند.
این حماسه ۴۰ متری، برگِ زرینی دیگر بر دفترِ خدمترسانیهایِ جهادی در مشهد بود. قرارگاه جهادی شهدای گمنام بار دیگر نشان داد که با تکیه بر توانِ مردمی و الگوبرداری از مکتبِ اربعین، میتوان فضایی از نشاطِ ایمانی را در پایتختِ معنوی ایران خلق کرد. خدمت، در اینجا معنایی فراتر از توزیع کیک داشت؛ معنایی از جنسِ همدلیِ فاطمی که در قلبِ مشهد برای همیشه ماندگار شد.