استادان دانشگاه گناباد اینگونه روایت می کنند... سلام بر ایران و شهیدان و امامین شهیدان و سلام بر ولی امر مسلمین جهان و درود بر شیر زنان و شیر مردان سرزمین مادریم ایران ازسپیدهدم تاریخ، سرزمینی بر فلاتهای بلند برخاست که مردم آن را «سرزمین روشنتباران» نامیدند؛ جایی که باد، قصههای ایستادگی را از کوهی به کوه دیگر میبرد و نیاکانش با دستانی خاکآلود و قلبی روشن، شهرهایی ساختند که ستونهایشان به آسمان میرسید.در آن روزگار، سردارانی برمیخاستند نه برای سلطه، که برای پاسداری از خرد و مهر؛ سردارانی چون سیاوَهِن و رادآذر که نامشان با امنیت، شکوه و روشنایی گره خورده بود.قرنها گذشت و جهان دگرگون شد، اما شعلهای که آنان برافروختند، خاموش نشد. این سرزمین در کنار سردارانش، حکیمان، دانشمندان و شاعرانی پرورید که اقتدار را در دانایی، فرهنگ و انسانیت دیدند.امروز نیز فرزندان همان نیاکان، چه در شهرهای بلند و چه در روستاهای آرام، صدای گذشتگان را در رگهای خود دارند. سردارانشان دیگر زره بر تن ندارند، اما پاسدار ارزشها، اخلاق، دانش و آرامشاند.و چنین است که «سرزمین روشنتباران»، از دیروزِ اسطورهای تا امروزِ پُرفروغ، همچنان بر فراز قلهها ایستاده و شعلهی عظمتش روشن مانده است.ایران نامی به بلندای تاریخ ما ملت امام حسینیم. امین امیریان، عضو هیات علمی گروه حقوق دانشگاه گناباد