
به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی، حجتالاسلام موسی سلیمانی در یادداشتی نوشت: دنیای امروز، بقای هر کشور و سازمانی در گروی گذار از «مدیریت صرف هزینهها» به «مدیریت بهرهوری» است. با توجه به جنگ تحمیلی سوم و خسارت های وارده به برخی زیرساخت های تولیدی، اهمیت مدیریت مصرف ضرورت مضاعفی پیدا می کند.
بهینهسازی مصرف به معنای کم کردن مصرف به هر قیمتی نیست؛ بلکه به معنای استخراج حداکثر ارزش از هر واحد ورودی (زمان، انرژی، سرمایه و مواد اولیه) است. بهینهسازی مصرف، برخلاف تصور عمومی، به معنای سختگیری یا محرومیت نیست، بلکه به معنای «آگاهی در انتخاب» است.
بهینهسازی واقعی زمانی رخ میدهد که ما از مدل «مصرف زیاد = تولید زیاد» فاصله بگیریم و به سمت «مصرف هوشمند = خروجی باکیفیت» حرکت کنیم. این امر مستلزم چند رکن است:
۱. جلوگیری از اتلاف: شناسایی فرآیندهای بیهوده که منابع را هدر میدهند.
۲. استانداردسازی: استفاده از روشهای علمی برای جلوگیری از مصرف تصادفی و غیرقابل کنترل
۳. تکنولوژیمحوری: بهکارگیری ابزارهای نوین برای نظارت دقیق بر میزان مصرف و بازدهی.
یادمان باشد: کشورهای پیشرو ، کشورهایی نیستند که بیشترین منابع را دارند، بلکه کشورهایی هستند که بهترین استفاده را از منابع موجود میکنند.