به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از مشهدمقدس، یدالله فروزانفر، پدر شهید دانشآموز علیاصغر فروزانفر از شهدای مدرسه میناب، در شب ۱۶۸ حضور مردم در میدان شهدای فجر مشهد، با روایت لحظات تلخ جستوجوی پیکر فرزندش، بر ضرورت ایستادگی مردم در برابر دشمن تأکید کرد.
فروزانفر اظهار کرد: روز حادثه طبق معمول سر کار بودم که صدای انفجار به گوش رسید و تلفنم زنگ خورد؛ گفتند برو دنبال علیاصغر. وقتی به سمت مدرسه حرکت کردم، دود غلیظی را دیدم و با وجود ترافیک، خودرو را رها کردم و چند کیلومتر دویدم تا خودم را به مدرسه برسانم.
وی افزود: وقتی به مدرسه رسیدم، همهجا پر از گرد و خاک و بوی باروت بود. ابتدا امید داشتم شاید بچهها و معلمها قبل از انفجار از مدرسه خارج شده باشند، اما وقتی گرد و غبار خوابید، صحنهای دیدم که هیچ پدری تصورش را نمیکند؛ همهجا پر از پیکر و قطعات پیکر شهدا بود و چیزی برای شناسایی باقی نمانده بود.
پدر شهید علیاصغر فروزانفر تصریح کرد: سه روز دنبال پسرم گشتم و تنها آرزویم این بود که یک بار دیگر او را ببینم و در آغوش بگیرم. سرانجام در سردخانه، علیاصغر را از روی شلوار و پاهایش شناسایی کردم؛ اما جستوجوی پیکر او به همینجا ختم نشد و در مراحل بعد، بخشهای دیگری از پیکر فرزندم نیز پیدا شد.
وی بیان کرد: علیاصغر را در امنترین جایی که فکر میکردیم فرستاده بودیم؛ یک کودک هشتساله که نه سلاح داشت و نه خطری برای کسی بود. اگر کسی ادعای ابرقدرتی دارد، چرا با کودک میجنگد؟ اگر قدرت دارید، با ما بجنگید، نه با بچههایی که پشت نیمکت مدرسه نشستهاند.
فروزانفر با اشاره به چگونگی انتخاب نام فرزندش گفت: دو سال از ازدواجمان گذشته بود و فرزند نداشتیم. به حضرت علیاصغر(ع) متوسل شدم و نذر کردم اگر خداوند پسری به من بدهد، نامش را علیاصغر بگذارم. کمتر از یک ماه بعد همسرم خبر بارداری داد و وقتی مشخص شد فرزندمان پسر است، نام او را علیاصغر گذاشتیم.
وی ادامه داد: بعد از شهادت فرزندم، اتفاقاتی افتاد که ایمانم را بیشتر کرد. یک سال پیش از شهادتش، در مدرسهای که دو شهید گمنام در آن حضور یافته بودند، برنامهای برگزار شد و درست یک سال بعد، همان مدرسه محل شهادت علیاصغر و همکلاسیهایش شد. حتی نقاشیهایی از جنگندهها و مدرسه کشیده بود که امروز برای من معنای دیگری پیدا کرده است.
پدر شهید علیاصغر فروزانفر همچنین بیان کرد: علیاصغر تنها چیزی بود که از دنیا برای من باقی ماند، اما همین فرزند باعث شد ایمانم قویتر شود و بیشتر از گذشته به انقلاب، وطن و راه شهدا دل ببندم. شهدا راه را به ما نشان دادند و رفتند و امروز نوبت ماست که این راه را ادامه دهیم.
فروزانفر در پایان خاطرنشان کرد: از مردم میخواهم خیابانها را خالی نکنند و میدان را به دشمن نسپارند؛ دشمن منتظر خلوتی ماست. نگذارید خون فرزندان ما و شهدای مظلوم پایمال شود. خواسته ما خانواده شهدا روشن است؛ انتقام خون شهدا و ایستادگی تا آخرین قدم.
خبر/فهیمه حسنپور دهنوی