یادداشت/ علی ابراهیمی گتابی
ساری- شک به جاماندگی و شرط رفتن به مسیرعاشقی مثل خوره به جانم افتادند. حرفها و کلمات از من فراری اند.انگار قیامتی در دلم برپا شده باشد،از ترس راهی نشدن در خود مچاله میشوم و سنگ هجر را به سینه میکوبم.
کد خبر: ۹۳۷۰۳۸۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۶/۱۴
