یک نویسنده و کارگردان در گفتگوی تفصیلی با "بسیج":
سینمای ایران مانند بازار دست فروش ها عمل میکند
نویسنده و کارگردان فیلم کوتاه با انتقاد از سینمای ایران گفت: سینمای ما در حال حاضر به استثناء چند فیلم ارزشی، همانند بازار دست فروش ها هر فیلم سخیفی را به فرهنگ مردم تحمیل میکند.
فاطمه عصار در گفتگوی تفصیلی با خبرنگار خبرگزاری بسیج در خراسان رضوی، در خصوص نقش رسانه بویژه رسانه ملی در تقابل با ناتوی فرهنگی بیان داشت: وقتی می گوییم رسانه ملی، یک کلیت را در نظر می گیریم و در مورد تنها متولی قانونی پخش برنامههای رادیویی و تلویزیونی در جمهوری اسلامی ایران صحبت می کنیم. رسالت رسانه ملی ترویج فرهنگ کار، تولید و اعتماد به نفس در کشور است و تهاجم فرهنگی هدفش ضربه زدن به این رسالت میباشد.
وی اظهار داشت: رسانه ملی کارش را در عرصه اطلاع رسانی و برنامه گذاری به نحو احسن انجام می دهد اما اگر کاستی نیز در کار باشد از کم کاری و ضعف برنامه سازان، فیلمسازان و ... است.
آگهی هایی که مدهای غربی را رواج میدهند
این فیلمساز و کارگردان فیلم کوتاه در انتقاد به برخی برنامه های تلویزیونی تصریح کرد: در بحث برنامه های تلویزیونی به آگهی ها که اشاره داشته باشم به طور مثال یک سیم کارت 5000 تومانی که می خواهد تبلیغ شود اشخاص جلو دوربین خیلی فانتزی و با یک زندگی رویایی و جوان پسند و چهره هایی که هیچ شباهتی به جوان های انقلابی و به قول خودمان حزب اللهی ندارند ظاهر می شوند. یک سیم کارت ناقابل نتیجه گیریش در ذهن یک جوان چه می شود ؟ اینکه آرایش مو، مدل لباس را عوض کند و در نهایت در لایه های پنهان در ذهن وی این برداشت نفوذ کند که " حزب اللهی ها و دخترخانم های محجبه نمی توانند زندگی رویایی داشته باشند".
برخی تولیدات تلویزیونی ما سازنده تهاجم فرهنگی هستند
وی در ادامه اذعان داشت: در فضای اینترنت در مورد شخصیت و تفکر بعضی مجری های شبکه من و تو روشنگری هایی شده است. از همجنس گرا بودن آن ها از ضد انقلاب بودنشان و ... اما چرا کامل و بی پرده در تلویزیون خودمان نقاب از چهره آنها برنمیداریم ؟ در عوض برنامه ای ساخته می شود به نام شام ایرانی که در نسخه های خانگی به فروش می رسید، این برنامه کپی شده از برنامه بفرمایید شام شبکه ای ماهواره ای بود. درست است که این برنامه ها جانبی است و مستقیما به رسانه ملی مرتبط نیست اما زیرمجموعه هایی که برنامه ریز اینگونه برنامه ها هستند سازنده تهاجم فرهنگی هستند.
عصار اظهار داشت: آیا ما باید از شبکه های ضدانقلاب و همجنس گراها و منافقین الگو بگیریم؟ از این قبیل صحبت کم نیست و البته نکات مثبتی نیز در رسانه ملی و رسانه های دیگر هست که تنها به جمع بندی صحبتهایم پیرامون این سوال اکتفا می کنم که تلاشمان این باشد، خودمان سازنده تهاجم فرهنگی نباشیم و تنها دغدغه اقشار مختلف این مملکت به تهاجم فرهنگی بیگانه باشد که این نظارت بیشتر دستگاه ها را می طلبد.
حمایت از اقدامات ارزشی دغدغه بسیاری از هنرمندان است
عصار تاکید کرد: مسئولان امر نه تنها در بخش رسانه و فیلم بلکه در تمام بخش ها، نباید صحبتهای مقام معظم رهبری را تنها به عنوان شعار در اذهان جا بیندازند بلکه سخنان ایشان باید حکم بسم الله را داشته باشد، یعنی رسانه ها، سازمان ها و به خصوص سینمای ایران چنان آمادگی داشته باشند که تا ایشان بسم الله گفتند ماشین حرکت و پیشرفت، بدون توقف راه بیفتد. این مساله حمایت است که اهمیت دارد و تاکید من به حمایت از کارهای ارزشی است که دغدغه بسیاری از هنرمندان است.
وی خاطر نشان کرد: شبکه های ماهواره ای هر برنامه ای که پخش می کنند هزینه هایی را در برمی گیرد اما به طور مثال در سال 2015 از قلب بریتانیا، برنامه ای از شبکه من و تو پخش می شود به نام "تونل زمان" که ایران خودمان را نشان می دهد. شبکه ای باز شده که در لندن، ایران قدیم را به ایرانی های ساکن در ایران نشان دهد!
این هنرمند بسیجی در ادامه مطلب فوق افزود: در این برنامه طبق چند سطری که در نشریه شماره 59 راه نیز به آن اشاره شده است، ایران قبل از پیروزی انقلاب را شاد و آرمانی و پر از آزادی های فردی و اجتماعی و خلاصه همه چیز درست نشان می دهد اما واقعیت این است که اگر همه چیز درست بوده پس جمعیت میلیونی که قیام کردند و حکومت جمهوری اسلامی ایران تشکیل شد چه کسانی بودند؟ یا جمعیت میلیونی که به جبهه های جنگ رفتند و گلوله داغ را به جان خریدند که لحظه ای از دوران پهلوی ملعون تکرار نشود چه کسانی بودند؟
وی بیان داشت: تمرکز شبکه های ماهواره ای روی جوانان است دشمن میخواهد بگوید گذشته شما اینگونه بوده و پدران و مادران شما نفهمیدند اما می توانید ایران را به این گذشته برگردانید اما ما در داخل ایران از زمان امام خمینی (ره) چه داریم ؟ ما هم در آرشیوهایمان فیلم داریم اما به دلیل مسائلی که آن زمان در کشور وجود داشت بیشتر مربوط به جنگ و ... است اما واقعیت این است شاید فیلم هایی از زندگی صمیمی و آرمانی روزهای بعد انقلاب در آرشیو نباشد اما این که دلیل نمی شود چون مثل تونل زمان فیلمی نداریم و یا پخش نمی کنیم پس شادی در آن زمان وجود نداشته ؟!
عصار ابراز داشت: اینجاست که می طلبد هنرمندان مخصوصا سینما و تلویزیون برای به نمایش گذاشتن زندگی شاد و آرمانی و صمیمی سالهای ابتدایی انقلاب اسلامی اقدام کنند که در نمونه ای از آن میتوان به فیلم سینمای اخراجی های 1 اشاره کرد که چقدر مورد استقبال قرار گرفت.
معرفی زندگی ایرانی اسلامی در فیلم ها یک امر به معروف است.
وی با اشاره به نفوذ فرهنگ غرب از طریق رسانه ملی اشاره داشت: وقتی فرهنگ غربی در فیلم و سریال های ما رواج پیدا می کند اینطور نیست که فیلمسازان ما غربی باشند، دلیل وجود این فرهنگ غربی، نبود چارچوب مشخص است. معرفی زندگی ایرانی اسلامی همانند امر به معروف است پس چرا این الزام نیست که در فیلم و سریال حداقل یک سکانس، این مهم در آن دیده شود.
این نویسنده و کارگردان تصریح کرد: سینمای ایران در حال حاضر به استثناء چند فیلم ارزشی و فاخر، مثل بازار دست فروش ها عمل می کند که هر جنس بنجل را به فرهنگ مردم قالب می کند.
نگاه به ارزشها در جامعه کمرنگ شده است
وی در پاسخ به این سوال که چرا ساخت فیلم های ارزشی کاهش یافته است، گفت: در جامعه هنری ما فقط ساخت فیلم های ارزشی کاهش نداشته بلکه اصلا نگاه به ارزش ها کمرنگ شده یا گاهی به کلی از بین رفته است. فیلمسازان به هر دلیلی که کمتر به ساخت اینگونه فیلم ها روی می آورند مهم نیست، مهم این است که چرا فکری برای تغییر راه ِ ارائه فیلم های دفاع مقدسی و تاریخ اسلام و... به مخاطب نمی کنند.
توجه فیلمسازان امریکایی به هویت دینی و سیاسی کشورشان
عصار با بیان اینکه کشورهای امریکایی در فیلم و سریال های خود به هویت دینی و سیاسی خود اهمیت می دهند بیان داشت: در سریال های آمریکایی در ژانرهای مختلف و حتی طنز، سر در خانه هایشان یا حداقل قسمتی از دکور خانه شان پرچم ایالات متحده آمریکا یا نمادهای آمریکایی دیده می شود اما در کدام سریال ایرانی به عنوان پس زمینه یا دکوری از خانه پرچم کشورمان را می بینیم ؟ مثل اینکه پرچم ایران فقط مختص فیلم های دفاع مقدسی و سیاسی است و یا در فرهنگ غرب مراسم عقدشان در کلیساهاست. چرا ما در مساجد عروسی برگزار نمی کنیم و این را در فیلم ها نمایش دهیم ؟ در فیلم های خود مسجد را فقط اختصاص به مراسم ترحیم داده ایم.
مذهب در فیلم های تولیدی ما به درستی تبیین نمی شود.
این نخبه بسیجی گفت: در فیلم و سریال های ما بعنوان مثال در یک فیلم مشکلی برای شخصیت پیش می آید. شخصیت درگیر می شود، پس از اینکه همه جا را برای حل شدن مشکلش میزند و نتیجه نمیگیرد و یک ساعت و نیم از فیلم رد شده در نیم ساعت پایانی کمک خواستن از امامزاده ای می افتد. به آنجا پناه می آورد و به مرادش می رسد / کات/ پایان. این نوع فیلم ها همه دغدغه ها را دارند اما این نوع فیلم ها که صادقانه نیست اعتقادات را ساده معرفی می کنند. روحیه توکل کردن به خدا باید کامل و جامع در فیلم ها به نمایش گذاشته شود. توکل کردن یعنی دعا کن، زیارت عاشورا بخوان، حدیث کسا بخوان اما تصمیم گیری را به خدا واگذار کن. شاید جوانی هم که مشکلی دارد طبق فیلمی که دیده به مکانی مذهبی مراجعه کند و چون مانند شخصیت فیلم همان لحظه جواب نمی گیرد نسبت به همه چیز سرد می شود.
فیلمسازان صادقانه اثر خود را ارائه دهند
این فیلمساز دلیل کاهش تولیدات ارزشی را در این دانست که فیلمسازان فکر می کنند مردم از این نوع تولیدات استقبال نمی کنند در صورتی که اگر صادقانه اثرشان را ارائه دهند، چرا مردم انقلابی و شهید پرور و همیشه در صحنه ایران استقبال نکند ؟ چرا تا رهبر معظم انقلاب فرمانی می دهند همه با دل و جان می آیند و در صحنه حاضر می شوند؟ چون حرف ایشان صادقانه بیان می شود. مردم ما مردمی هستند که با وجود همین شبکه های ماهواره ای به آنها نه گفتند و از تماشای سریال یوسف پیامبر، فیلم قلاده های طلا، مختارنامه، اخراجی ها و محمدرسوالله و نمونه هایی از این قبیل استقبال کردند.
وی در پایان گفت: صداقت و دوری از کلیشه می تواند پیوندی بین جامعه ما و فیلم ها و سریال ها ایجاد کند.