بسیج، حاصل فهم همگانی مردم از نیکی هاست

به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج زنجان، به دنبال پيروزي انقلاب اسلامي و قطع دست استکبار جهاني و منافع آنها در ايران، توطئه‌ها و فتنه‌هاي شياطين عليه ايران روز به روز گسترش يافت. در چنين شرايطي امام خميني در پنجم آذر 1358، فرمان تشکيل بسيج را صادر کردند و فرمودند: مملکتي که 20 ميليون جوان دارد، بايد بيست ميليون ارتش داشته باشد.

هنوز يک سال از صدور فرمان امام نگذشته بود که رژيم بعث عراق با هدف براندازي نظام نوپاي اسلامي و با حمايت استکبار جهاني، عليه ايران دست به حمله همه جانبه زد.

در چنين شرايطي بود که جوانان سلحشور، به اشاره امام به صورت خودجوش و تحت تشکل‌هاي بسيجي به جبهه‌ها شتافتند و در طول هشت سال دفاع مقدس، با تقديم خون خود، نهال نوپاي انقلاب اسلامي را آبياري کردند و حماسه‌ها و رشادت‌هاي بي‌سابقه‌اي آفريدند.

اينگونه بود که بسيج در تاريخ انقلاب اسلامي نه به عنوان يک نهاد نظامي صرف، بلکه به عنوان يک مکتب فرهنگي و ارزشي و کلمه طيبه‌اي که در بين همه اقشار ملت ايران ريشه دوانيده است، مطرح مي‌شود. مقام معظم رهبري در مورد بسيج فرموده‌اند: «... اگر بخواهيم بسيج را در يک تعريف کوتاه معرفي کنيم بايد بگوييم: بسيج عبارت است از مجموعه‌اي که در آن پاکترين انسان‌ها، فداکارترين و آماده به کارترين جوانان کشور، در راه اهداف عالي اين ملت و براي کمال رساندن و به خوشبختي رساندن اين کشور جمع شده‌اند.

بسيج عبارت است از تشکيلاتي که در آن افراد متفرق و تنها، به يک مجموعه عظيم و منسجم، به يک مجموعه آگاه، متعهد، بصير و بينا به مسائل کشور و به نياز ملت، تبديل مي‌شوند.

مجموعه‌اي که دشمن را بيمناک و دوستان را اميدوار و خاطر جمع مي‌کند؛ در حقيقت همه انسان‌هاي مؤمن، آگاه، بصي، عاشق، متعهد و علاقه‌مند و آگاه به کار، در هر ميداني از ميدان‌ها هستند که براي ملت مفيد است، جزء بسيج‌اند؛ لذا بسيج يک نام مقدس است. »

هفته بسیج، بزرگداشت جان فشانی هایی است که برای سربلندی این سرزمین صورت گرفته است. گمان غلطی است اگر بسیج را حاصل جنگ تحمیلی یا انقلاب اسلامی بدانیم. بسیج، فهم درست اتحاد، اراده و اخلاص مسلمانان است که با ظهور اسلام تولد یافته و در ملت های مسلمان رشد کرده است. هوشمندی حضرت امام خمینی رحمه الله و عدالت خواهی میلیون ها انسان باایمان، تنها، تبلور دوباره بسیج در عصر حاضر بود.

در هر مجموعه منظم و هدفمند، افزون بر پیشرفت اجزا، هماهنگی و هم گرایی میان آنان نیز ضروری است تا خواسته های مجموعه تحقق یابد. فراگیر شدن تفکر بسیجی که همان اخلاص، ایمان به هدف، بالندگی و رشدآفرینی است، در ذهن همه افراد جامعه، حرکتی هم سو را به دنبال دارد.

فعالیت های اقتصادی، پیشرفت های نظامی، دستاوردهای علمی و...، هر کدام بخشی از بدنه جامعه را ترمیم می کند، ولی روح حاکم بر تمام بخش ها، تفکر بسیجی است. تفکر بسیج، ارتباط ناگسستنی میان اجزای نظام اسلامی را رقم می زند؛ چرا که یک پارچگی اعضای گوناگون جامعه، ناشی از یگانگی افکار آنهاست.

خودمحوری ها، کج روی ها و ترجیح خواسته های شخصی یا گروهی بر نیاز جامعه، آسیب جبران ناپذیری بر بدنه اجتماع وارد می آورد. نظام اسلامی با برخورد قاطع، از فردگرایی جلوگیری می کند تا مبادا سلیقه های فردی و حزبی بر صلاح ملت ترجیح داده شود.

در پرتو این تفکر، بسیج خود را حزبی سیاسی یا گروهی نظامی یا اقتصادی نمی داند. بسیج، حاصل فهم همگانی مردم از نیکی هاست که یکایک آنها نقش حساسی در اجرای آن بر عهده دارند. هر کس با توانایی های خود، نیرویی از بسیج است که برای رساندن مملکت به جایگاه حقیقی و آرمانی اش تلاش می کند.

مخالفت دشمنان با تحقق اندیشه های اسلامی، برپایی حکومت عدل را با مشکلات فراوانی روبه رو می کند؛ شیطنت ها و مزاحمت هایی که سلامت جامعه را به خطر می اندازد.

نخستین گام برای گسترش مبانی دینی در کشور، ایجاد بستر مناسب و امنیت است. آرامش روانی و آسایش خاطر، عرصه را برای حاکمیت خدا و قانون او فراهم می آورد.

یکی از حیاتی ترین وظایف بسیج، حفظ امنیت کشور است. شرکت پرشور در جنگ تحمیلی، نمونه برجسته ای از حضور موفق بسیج در صحنه امنیت ملی بوده است.

اکنون نیز نیروهای بسیجی با گذراندن دوره های گوناگون نظامی، خود را در برابر تهاجم دشمنان خارجی و توطئه های داخلی آماده می سازند.

اهداف والای بسیج، تنها با حضور جسمانی در صحنه محقق نمی شود. این وجود بینش است که عمل انسان را کامل می کند. آن گاه که دل ها و بینش ها پراکنده باشند، تنها مُشتی اجساد بی فایده اند که دور هم گرد آمده اند. هر حضور موفقی، وحدت عقیده و عمل را می طلبد.

وحدت در بسیج، وحدتی همه جانبه است. در تفکر بسیج، دوگانگیِ عقیده و عمل، منافق ساز است. انسانی که از اعتقاد تهی است و فرمان بردار چشم و گوش بسته است، بسیار کمتر از انسانی کارآیی دارد که آگاهانه اقدام می کند. بسیج، تجلی گاه حقیقی ایده و عمل است.

معمولاً گسترش یک اندیشه نیک در میان توده مردم و گرایش اقشار گوناگون به آن، نشانه اهداف انسانی و آرمان های مردمی آن اندیشه است.

قشرهای مختلف مردم پس از آشنایی دقیق و درست با یک تفکر، قضاوت منصفانه ای درباره آن می کنند و موافقت یا مخالفت خود را بیان می دارند.

امروزه تفکر بسیج به اندازه ای در میان مردم راه یافته است که نمایندگان برجسته ای در میان توده های گوناگون مردم دارد. دبستان ها و دبیرستان ها، کارخانه ها و مؤسسه ها، دانشگاه ها و مراکز گوناگون علمی و صنعتی کشور، شاهد حضور پررنگ بسیجیان هستند.

بی گمان، بسیج، یکی از فراگیرترین اندیشه ها در کشور است.

جوان، سرشار از انرژی است. حضور فعّال و مؤثر او در هر حرکتی، نوید موفقیت و پیشرفت دارد.

بهره مندی از قدرت جسمی، نشاط فکری و هیجان طلبی، جوانان را به سرمایه هایی برای سعادتمندی جامعه تبدیل کرده است. جوانان، نسلی سرشار از آمادگی برای کارهای بزرگند و استعداد هر تحولی را دارند.

بسیج، از پیشروترین گروه هایی است که توانسته جوانان فراوانی را سازمان دهی کند. جوانانی که تمام نیرو و احساس خویش را برای رسیدن به اهداف بسیج، هدیه آورده و مسئولیت های گوناگون را بر دوش گرفته اند. به فرموده مقام معظم رهبری: «امروز ـ بحمداللّه ـ جوانان ما از قشرهای مختلف در بسیج احساس حیات و نشاط می کنند».

پایداری در راه حق و تحمل رنج های این راه پُرحادثه، از ویژگی های ضروری برای رسیدن به ارزش های الهی است. هدف مقدس، انسان را در مسیر رسیدن به آن مقاوم می کند. بسیج با بینش عمیق خود، انگیزه لازم را برای تلاش تا پای جان در افراد ایجاد می کند. راستی گفتار، درستی عمل و اخلاص قلبی بسیجیان، زمانی مُهر تأیید می خورد که بردبار باشند و قدمی به عقب برندارند. بی شک، هیچ عامل دیگری همچون استقامت نمی تواند اهل حق را در رویارویی با باطل پیروز گرداند.

نگاهی به تاریخ ایران در سده های اخیر نشان می دهد که هیچ جنبش و تحولی بدون رهبری یا پشتیبانی روحانیان از سوی مردم آغاز نشده است. مبارزه با ستم و تلاش برای گسترش عدالت، از وظایف مهم روحانی است. روحانی کسی است که خود را در مسیر سعادت قرار داده است و برای حرکت درست مردم در مسیر کمال، کوشش می کند. چنین فردی، سر تسلیم در برابر ناعدالتی خم نخواهد کرد.

بسیج نیز نهادی است که از میان مردم برخاسته و همواره حضور پررنگ روحانیان مبارز را شاهد بوده است.

روحانیان بسیجی که در دوران جنگ، شهیدان فراوانی را برای سرافرازی ملت تقدیم کرده اند، امروز نیز در بخش های عقیدتی، نظامی، سیاسی و... حضوری فعال دارند.

بخش عمده ای از هر جامعه را زنان تشکیل می دهند که اصلی ترین نقش تربیتی را بر عهده دارند. ادعای گرانی نیست اگر زنان را فرهنگ سازترین بخش هر ملت بدانیم. اسلام نیز توجه فراوانی به جایگاه زنان دارد و بر حضور مثبت آنان در اجتماع تأکید می کند.

جایگاه ویژه زنان در جامعه سبب شد تا اندیشه بسیج به صورت زنده و پویا در میان آنان نیز ریشه بدواند و رشد کند. زنان با حضور مؤثر خود در پیروزی انقلاب اسلامی و نیز کمک های بی دریغ در جنگ تحمیلی، حقی سترگ بر انقلاب دارند. بسیج خواهران با جذب، آموزش و سازمان دهی بانوان کشور، برای گسترش فرهنگ بسیج، تلاش های فراوانی کرده و تاکنون اقدامات مفیدی در زمینه های نظامی، امدادگری، عقیدتی، سیاسی و سوادآموزی انجام داده است.

هر حکمی از احکام اسلامی، اهمیتی دارد که بی توجهی به آن، اجرای احکام دیگر را نیز با مشکل روبه رو می سازد. در این میان، بی توجهی به احکامی که جنبه اجتماعی دارند، بیش از احکام دیگر، نابسامانی پدید می آورد. اسلام، روش جلوگیری از نابسامانی های اجتماعی را امر به معروف و نهی از منکر می داند. قرآن کریم و احادیث معصومان به صراحت بر این فریضه الهی تأکید می کنند و فراموشی آن را آفتی می دانند که سلامت دین و دنیا را به خطر می اندازد و جامعه را به فساد می کشاند.

یکی از وظایف مهم و دقیق بسیج، امر به معروف و نهی از منکر است. بسیج به عنوان نیرویی مردمی، وظیفه دارد با هرگونه فساد و انحراف اجتماعی برخورد کند.

انجام چنین وظیفه حساسی، نیازمند تربیت نیروهای با تجربه و کارآزموده است که شیوه های برخورد درست با متخلفان را بشناسند و با شرایط و موقعیت های امر به معروف و نهی از منکر نیز آشنا باشند.

امروزه، پایگاه های بسیج در سراسر کشور، برنامه منظم و گسترده ای را برای آموزش چنین افرادی پیش رو دارند.