کشمیر و فریاد حقخواهی مردم مسلمان این سرزمین
کشمیر بخاطر مناظر زیبا و میراث فرهنگی غنی از سوی اقبال لاهوری به ایران صغیر معروف شد؛ وجود 95% مسلمان، وجود سه رود بزرگ و وفور نعمت اهمیت سوق الجیشی و استراتژیکی این سرزمین را مشخص می کند.
کشمیر منطقهای در شمال غربی شبهجزیره هند است؛ این منطقه عمدتاً کوهستانی است و رشتهکوه قراقروم شامل قله کی۲ دومین نقطه مرتفع کره زمین و چندین قله مرتفع دیگر در آن قرار دارند.
این سرزمین به عنوان نزدیکترین مکان زمینی به بهشت شهرتی کهن دارد و مشهور است که موسی (ع) قوم خود را از مصر بدان جا هدایت کرد. این سرزمین طبق نقلی مورد دیدار حضرت سلیمان (ع) پیامبر قرار گرفته و این پیامبر معبدی را در قله تخت سلیمان بنا نهاد.
منطقۀ کشمیر که یکی از حوزههای اصلی نفوذ زبان فارسی بهشمار میرود تا پیش از استقلال هندوستان در سال ۱۹۴۷ یک دولت سلطنتی تحتالحمایه بریتانیا داشت، در جریان جدایی پاکستان از هند هر دو کشور مدعی حکومت بر این منطقه بودند که به وقوع چندین جنگ بین این دو کشور انجامید.
در قدمت این سرزمین، هرودوت در ۳۵ قرن قبل به کشمیر اشاره کرده و پتولمای، ۲۰ قرن قبل در شرح جغرافیائی هند،از کشمیر نام می برد؛ مسعودی جغرافی دان مسلمان شرح کوتاهی از جغرافیای تاریخی کشمیر ارائه می دهد اما شرح مفصل مربوط به ابوریحان بیرونی دانشمند مسلمان ایرانی می باشد.
زیبایی و جاذبه با صفای آب و هوایی وفور نعمت و طراوت خاص موجب آن شده که این بهشت روی زمین در طول ادوار و قرون، مورد تهاجم اقوام و قبایل قرار گیرد از سوی دیگر سرچشمه سه رودخانه بزرگ سند(ایندوس) پنجاب و جهلم در ایالت مزبور قرار دارد و این مسئله در حکم رگ حیاتی در اقتصاد کشاورزی پاکستان به شمار می رود.
کشمیر بخاطر مناظر زیبا و میراث فرهنگی غنی از سوی اقبال لاهوری به ایران صغیر معروف شد؛ وجود ۹۵% مسلمان و عوامل مذکور اهمیت سوق الجیشی و استراتژیکی این سرزمین را مشخص می کند.
با وجود ورود دین اسلام در قرن اول هجری باین سرزمین، ظهور اسلام تا سال ۷۱۵ هجری در کشمیر به تاخیر افتاد؛ معروف است که شاه میرزا سواتی در ۷۳۵ ه – ق در این سرزمین حکومت اسلامی ایجاد نمود که تا ۹۹۱ قمری دوام آورد.
در پی تحولاتی که در کشمیر اتفاق افتاد از جمله تسلط مغولها و افغانها بر کشمیر و همچنین شکست سیک ها در مقابل قوای انگلیس و خلاصه در نتیجۀ دخالتهای انگلیس با تقسیم شبه قاره هند، بحران کشمیر به وجود آمد؛ به عبارتی اختلاف هند و پاکستان بر سر مالکیت کشمیر آغاز شد.
در نتیجۀ اختلاف بر سر مالکیت کشمیر، هم کشور هند و هم کشور پاکستان نیروهای خود را در این سرزمین حفظ کردند و تاکنون قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل جهت جلوگیری از اختلاف و خونریزی، مثمر ثمر واقع نشده یا به عبارتی اجرایی نشده است.
به عنوان مثال در قطعنامه ۱۳ اوت ۱۳۲۷ و ژانویه ۱۳۲۸ سازمان ملل، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.
مجلس مؤسسان کشمیر و دولت هند و دولت پاکستان در رابطه با مشخص شدن وضعیت کشمیر اقداماتی انجام دادند که تاکنون نتوانسته باعث امنیت خاطر مردم کشمیر شود و اختلافات و پیامدهای آن همچنان روزافزون است.
در حال حاضر هم کشته شدن برهان وانی، رهبر حزب مجاهدین کشمیر در جمعه ۱۸ تیرماه به ضرب گلوله، موجی از تظاهرات و رفتار خشونتآمیز پلیس علیه مسلمانان را در کشمیر رقم زد و متأسفانه این رفتار خشونت آمیز پلیس با مردم معترض همچنان ادامه دارد.
سکوت مدعیان حقوق بشر در برابر فریاد مظلومیت و حق خواهی مردم مسلمان کشمیر همچون گذشته مطلب تازه ایی نیست، آنچه که مهم است بیداری و تلاش مردم برای استیفای حقوق واقعی خود است و تحقق این امر اتحاد و هم صدایی مسلمانان جهان را می طلبد.
به فرمودۀ امام خمینی(ره): «مستضعفان جهان بدانند که حق گرفتنی است و همه متسضعفان باید در مقابل مستکبران بایستند و حق خودشان را بگیرند. حق شما را به شما اعطا نخواهند کرد.»
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در جایی دیگر فرمودند: ما باید از مستضعفین جهان پشتیبانی کنیم. ما باید در صدور انقلابمان به جهان کوشش کنیم و تفکر اینکه ما انقلابمان را صادر نمیکنیم کنار بگذاریم؛ زیرا اسلام بین کشورهای مسلمان فرقی قائل نمیباشد و پشتیبان تمام مستضعفین جهان است.
همچنین مقام معظم رهبری با بیان اینکه ما به صدور انقلاب به معناى صدور فرهنگ قرآنى و انسان ساز اسلام افتخار مى کنیم، میفرمایند: صدور انقلاب، یعنى صدور فرهنگ انسانساز اسلام. این راه انبیاست. ما وظیفه ى خود مى دانیم که با صداى بلند و توان بالا، مفاهیم و ارزشها و احکام و معارف اسلامى را که مایه ى نجات ملتها و مستضعفان و مظلومان است، اشاعه دهیم.
این سرزمین به عنوان نزدیکترین مکان زمینی به بهشت شهرتی کهن دارد و مشهور است که موسی (ع) قوم خود را از مصر بدان جا هدایت کرد. این سرزمین طبق نقلی مورد دیدار حضرت سلیمان (ع) پیامبر قرار گرفته و این پیامبر معبدی را در قله تخت سلیمان بنا نهاد.
منطقۀ کشمیر که یکی از حوزههای اصلی نفوذ زبان فارسی بهشمار میرود تا پیش از استقلال هندوستان در سال ۱۹۴۷ یک دولت سلطنتی تحتالحمایه بریتانیا داشت، در جریان جدایی پاکستان از هند هر دو کشور مدعی حکومت بر این منطقه بودند که به وقوع چندین جنگ بین این دو کشور انجامید.
در قدمت این سرزمین، هرودوت در ۳۵ قرن قبل به کشمیر اشاره کرده و پتولمای، ۲۰ قرن قبل در شرح جغرافیائی هند،از کشمیر نام می برد؛ مسعودی جغرافی دان مسلمان شرح کوتاهی از جغرافیای تاریخی کشمیر ارائه می دهد اما شرح مفصل مربوط به ابوریحان بیرونی دانشمند مسلمان ایرانی می باشد.
زیبایی و جاذبه با صفای آب و هوایی وفور نعمت و طراوت خاص موجب آن شده که این بهشت روی زمین در طول ادوار و قرون، مورد تهاجم اقوام و قبایل قرار گیرد از سوی دیگر سرچشمه سه رودخانه بزرگ سند(ایندوس) پنجاب و جهلم در ایالت مزبور قرار دارد و این مسئله در حکم رگ حیاتی در اقتصاد کشاورزی پاکستان به شمار می رود.
کشمیر بخاطر مناظر زیبا و میراث فرهنگی غنی از سوی اقبال لاهوری به ایران صغیر معروف شد؛ وجود ۹۵% مسلمان و عوامل مذکور اهمیت سوق الجیشی و استراتژیکی این سرزمین را مشخص می کند.
با وجود ورود دین اسلام در قرن اول هجری باین سرزمین، ظهور اسلام تا سال ۷۱۵ هجری در کشمیر به تاخیر افتاد؛ معروف است که شاه میرزا سواتی در ۷۳۵ ه – ق در این سرزمین حکومت اسلامی ایجاد نمود که تا ۹۹۱ قمری دوام آورد.
در پی تحولاتی که در کشمیر اتفاق افتاد از جمله تسلط مغولها و افغانها بر کشمیر و همچنین شکست سیک ها در مقابل قوای انگلیس و خلاصه در نتیجۀ دخالتهای انگلیس با تقسیم شبه قاره هند، بحران کشمیر به وجود آمد؛ به عبارتی اختلاف هند و پاکستان بر سر مالکیت کشمیر آغاز شد.
در نتیجۀ اختلاف بر سر مالکیت کشمیر، هم کشور هند و هم کشور پاکستان نیروهای خود را در این سرزمین حفظ کردند و تاکنون قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل جهت جلوگیری از اختلاف و خونریزی، مثمر ثمر واقع نشده یا به عبارتی اجرایی نشده است.
به عنوان مثال در قطعنامه ۱۳ اوت ۱۳۲۷ و ژانویه ۱۳۲۸ سازمان ملل، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.
مجلس مؤسسان کشمیر و دولت هند و دولت پاکستان در رابطه با مشخص شدن وضعیت کشمیر اقداماتی انجام دادند که تاکنون نتوانسته باعث امنیت خاطر مردم کشمیر شود و اختلافات و پیامدهای آن همچنان روزافزون است.
در حال حاضر هم کشته شدن برهان وانی، رهبر حزب مجاهدین کشمیر در جمعه ۱۸ تیرماه به ضرب گلوله، موجی از تظاهرات و رفتار خشونتآمیز پلیس علیه مسلمانان را در کشمیر رقم زد و متأسفانه این رفتار خشونت آمیز پلیس با مردم معترض همچنان ادامه دارد.
سکوت مدعیان حقوق بشر در برابر فریاد مظلومیت و حق خواهی مردم مسلمان کشمیر همچون گذشته مطلب تازه ایی نیست، آنچه که مهم است بیداری و تلاش مردم برای استیفای حقوق واقعی خود است و تحقق این امر اتحاد و هم صدایی مسلمانان جهان را می طلبد.
به فرمودۀ امام خمینی(ره): «مستضعفان جهان بدانند که حق گرفتنی است و همه متسضعفان باید در مقابل مستکبران بایستند و حق خودشان را بگیرند. حق شما را به شما اعطا نخواهند کرد.»
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در جایی دیگر فرمودند: ما باید از مستضعفین جهان پشتیبانی کنیم. ما باید در صدور انقلابمان به جهان کوشش کنیم و تفکر اینکه ما انقلابمان را صادر نمیکنیم کنار بگذاریم؛ زیرا اسلام بین کشورهای مسلمان فرقی قائل نمیباشد و پشتیبان تمام مستضعفین جهان است.
همچنین مقام معظم رهبری با بیان اینکه ما به صدور انقلاب به معناى صدور فرهنگ قرآنى و انسان ساز اسلام افتخار مى کنیم، میفرمایند: صدور انقلاب، یعنى صدور فرهنگ انسانساز اسلام. این راه انبیاست. ما وظیفه ى خود مى دانیم که با صداى بلند و توان بالا، مفاهیم و ارزشها و احکام و معارف اسلامى را که مایه ى نجات ملتها و مستضعفان و مظلومان است، اشاعه دهیم.
ارسال نظرات شما
