علماي فن درشجره نامة آن حضرت اختلاف نظردارند.جمعي ايشانرا ابراهيم بن موسي بن جعفر(ع ) دانسته اند و جمعي ديگر همانند ابوالفرج اصفهاني و ابونصر بخاري در سر الانساب ايشان را ابراهيم بن محمد بن عبداله بن الحسن بن العباس بن علي ( ع ) ذكر نموده اند.
بناي امامزاده ابتدا به سبك چهار طاقي بوده كه گنبد زيبايي آن را پوشش مي داده است . در سال 1340 ه . ش اين مجموعه تخريب و مجددا منطبق بر بناي قديمي نو سازي شده است.
گنبد، از نوع تك پوششي بوده كه با واسطه ي چهار گوشواره بر جرزها استوار گشته و حد فاصل گوشواره ها و گنبد ، هشت نورگير تعبيه شده است.
تزيينات گنبد از داخل مقرنس و گره سازي بوده و سوره ي جمعه به خط زيباي ثلث و به قلم استاد جواد مير محمد رضايي زنجاني بر آن نوشته شده است.
در نماي بيروني نيز آيات قرآني به خط ثلث زنجيري نوشته شده است . ضريح حرم كه در اصفهان ساخته شدهدر سال 1358 ه . ق نصب شده است.
قديمي ترين قسمت اين بقعه ، سر در ورودي سمت شمالي و مناره هاي واقع در طرفين آن است . اين سر در به سال 1341 ه . ش توسط معمار ابراهيم سلطاني ساخته شده و بالاي مناره ها ، آيه ي 55 سوره ي احزاب به خط زيباي ثلث به قلم استاد اخيرالذكر رقم شده است.