امامزاده ابراهيم ( سلطانيه )

پوشش گنبد آن به كمك چهار ترنبه انجام گرفته كه بر روي يكي از آنها و بر حاشيه ي پا كار گنبد نشانه هايي از تزئينات گياهي مشابه آثار دوران سلجوقي به جاي مانده است .

در اين بقعه صندوق چوبي منبتي قرار دارد كه با توجه به وضع ساخت آن و كتيبه ه روي صندوق ، مكرر مورد مرمت قرار گرفته است .

وجود چند قطعه چوب منبت كاري شده ي بسيار نفيس در داخل بقعه كه از زيبايي و ظرافت خاصي بهره مند است ، مويد اين امر است كه صندوق اوليه ي بقعه دست كم به حدود قرن ششم هجري مربوط مي شده است، بخش عمده ي صندوق كنوني ، مربوط به قرن دوازدهم هجري است .

تاريخ كتيبه ي مرمت صندوق مربوط به سال 1143 ه. ق. است كه مصادف با پايان سلطه ي هفت عثماني ها بر تبريز و باز پس گرفتن شهر توسط شاه طهماسب دوم است .

كتيبه ي مزبور چنين است (( در تاريخ تعمير صندوق حضرت امامزاده ابراهيم عليه السلام بعد از هفت عام تسخير روميه به فتح تسخير تبريز سلطان شاه طهماسب ثاني حسيني الموسوي خلدالله ملكه – عمل نادر العصران استاد فتحعلي ولد ... )) .

بر بدنه هاي ديگر صندوق ، صلوات بر چهارده معصوم ( ع ) آيت الكرسي و نام باني صندوق ، (( مير شمس الدين )) كنده شده است .

نكته ي جالب در اين بقعه سنگ روي مرقد و تاريخ آن به سال 38 ه . ق است امري كه ناصحيح بودن آن از هر جهت مسلم است.

از نظر منابع تاريخي محقق است كه امامزاده ابراهيم – فرزند امام موسي كاظم (ع ) – در هيچ نقطه اي از ايران به خاك سپرده نشده است .