سال گذشته معاون زنان و خانواده دولت یازدهم در گفت وگو با رسانه ها حضور زنان در سالن های ورزرشی را مطالبه اصلی آنها بیان کرده بود و حتی تلاش های زیادی برای تحقق این امر انجام داد!
این موضوع با واکنش های منفی و مواضع مختلف علمای دینی و کارشناسان فرهنگی، اجتماعی رو به رو شد اما از طرف دیگر نیز تلاشهایی در قالب حرکت های سازمان دهی شده در شبکه های مجازی و برخی از رسانه ها برای تحت فشار قرار دادن مسئولین ذی ربط و بازی با افکار عمومی صورت گرفت تا جایی که « حضور زنان در ورزشگاه ها و سالن های مسابقات به یک مناقشه تبدیل شد.»
این روندی که با روی کار آمدن دولت یازدهم شاهد اوج گرفتن آن بودیم و قطعا با چراغ سبز برخی از مسئولین در دولت دوازدهم ثمرات نامبارکی را هم خواهد داشت، نتیجه نگاه فمینیستی به زنان جامعه و درک نادرست مسئولین ذی ربط دولتی از مطالبات اصلی زنان و تلقین آن شبه مطالبات به عنوان یک حق اجحاف شده است .

« شهیندخت مولاوردی، معاون زنان ریاستجمهوری در گفتوگو با «شرق» در خصوص با بیان جزییات این بسته میگوید: «نمیتوان برای تمام ورزشها حکم کلی صادر کرد، در حال حاضر ورود زنان به سالنهای ورزشی شامل شنا، بوکس و فوتبال نمیشود، اما شامل والیبال، هندبال، بسکتبال، تنیس و... میشود.» می گوید «پس از بررسی فراوان، این نتیجه حاصل شد که ورود زنان به ورزشگاهها هیچ اشکالی از نظر شرعی ندارد و باید سازوکار لازم برای حضور زنان فراهم شود.»
این دست صحبت ها پا در کفش علمای دینی کردن است که حال تنها مرجع تشخیص مشروعیت احکام هستند و اگر شخص مولاوردی توان تشخیص شرع از خارج شرع را دارد اجرای یواشکی 2030 یا حمایت از زنان روسپی یا مقطوع النسل کردن آنها نیز از این دست احکام وی است!.
محمدمهدی لبیبی، جامعه شناس به نوعی جواب این فرضیات خانم مولاوردی داده است ، وی معتقد است: اگر قرار است زنان در ورزشگاهها حضور یابند باید جایگاه ویژه و مقررات برای رفت و آمد آنها درنظرگرفته شود ولی چنین امکانی وجود ندارد .
وی با بیان اینکه باید هنجارهای جامعه را مورد توجه قرار دهیم و بدانیم زنان در چه مکانهایی باید حضور یابند چرا که این مرزها و محدودیتها که مطرح میشود به معنای تبعیض ومحرومیت نیست بلکه به معنای گرامیداشت و احترام به این قشر است، اظهار داشت: هزاران مشکل مانند بیکاری، اعتیاد در خصوص حوزه زنان وجود دارد که باید درا ولویت قرار گیرد چرا باید چنین مسئله پیش پاافتادهای را بزرگنمایی کنیم.
وی با اشاره به اینکه اگر اولویت بندی در حوزه زنان صورت گیرد، موضوع حضور آنان در ورزشگاه در رده آخر هم نیست، تصریح کرد: احساس میکنم که مسئله حضور زنان در ورزشگاهها یک نوع تبلیغات است بنابراین باید بدانیم این موضوع باعث سوءاستفاده رسانههای غربی نیز میشود. باید با بررسی و تأمل در این زمینه اقدامات و صحبتها صورت گیرد.
این جامعه شناس عنوان کرد: زنان در فضای متشنج و حاشیهای ورزشگاهها نباید حضور پیدا کنند چرا که این امر فایدهای ندارد. ما به بحث زنان و این قشر اهمیت ویژهای میدهیم به طور مثال موضوع سلامت زنان نسبت به مردان بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و ما حتی ورزشگاهها و مکانهای مخصوص بانوان داریم که این نشان از ممنوعیت حضور آنان برای ورزش نیست.
با یک نگاه حتی سطحی به عملکرد معاون زنان و خانواده ریاست جمهوری به راحتی می توان رد پای افکار غربی و به ویژه فمینیستی را در همه جا دید و قطعا به قول خودش برای عملیاتی کردن هر کدام از این ها استراتژی« قدمبهقدم باید جلو برویم» را در دستور کار خود قرار داده است.

و در اتفاقی کاملا غیرمترقبه و هماهنگ نشده هم سب بلاتر رییس فدراسیون جهانی فوتبال میگوید از حسن روحانی، رییسجمهور ایران خواسته است که در میانمدت این وضعیت «غیرقابلقبول» را تغییر دهد، بااینحال از آن زمان تاکنون اتفاقی نیفتاده است. بلاتر گفته است: «این وضعیت نمیتواند ادامه پیدا کند و از مقامهای ایران میخواهم درهای ورزشگاههای کشور را به روی زنان باز کنند.» حالا دولت روحانی توانسته یک گام به جلو بردارد و زنان میتوانند در سال جدید به تماشای مسابقات والیبال، بسکتبال و... بروند اما برای ورود زنان به ورزشگاهها برای تماشای فوتبال همچنان باید منتظر ماند و به حرکت قدمبهقدم دولت یازدهم دل بست».
این استراتژی به نظر می رسد تا حدی با عنایت برخی از جریانات فمینیستی و درست های پشت پرده ضدانقلاب در خارج از کشور در بخشی از موضوعات جواب داده است! برای نمونه دیشب در جریان بازی فوتبال بین ایران و ازبکستان، تعدادی از زنان که شاید اواسط برج گذشته تحت عنوان مدافعان « چهارشنبه های سفید » با پوشیدن شال سفید و مطالبه حجاب آزاد اعلام موجودیت کرده بودند، با دست نوشته ها و پلاکارد هایی تحت عنوان « حضور در و رزشگاه آزادی حق من است » در قالب کارناوال شادی بعد از پیروزی ایران به خیابان ها ریختند.
مرضیه اکبرآبادی معاون بانوان وزارت ورزش و جوانان دولت دهم نیز در گفت وگو با خبرنگار طنین یاس با محفلی خواندن طرح این دست موضوعات، گفت: در واقع مطرح کردن مقطعی حضور زنان در ورزشگاه ها، راهی برای پنهان شدن از پاسخ گویی مسئولین به سایر مطالبات به حق و مشروع جامعه زنان کشور است.
وی ادامه داد: به نظر می رسد، عده ای وقتی فضا را به گونه ای می بینند که نمی توانند مطالبات مشروع و منطقی آحاد بانوان را پاسخ گو باشند، مطالبی اینچنینی مطرح می کنند.
اکبرآبادی با بیان اینکه حضور زنان در ورزشگاه ها و حتی بیان این خواسته به عنوان نهایت و غایت مطالبات زنان چه چیزی برای زنان به دنبال خواهد داشت؟ گفت: آیا طرح این موضوعات برای جامعه زنان سلامت، عزت نفس، ارتقا سطح اخلاق، تداوم و استحکام نظام خانواده را به همراه دارد؟
معاون بانوان وزارت ورزش و جوانان دولت دهم، تصریح کرد: به نظر من این موضوع با نگاه سیاسی هر چند و قت یک بار مطرح می شود و افرادی پشت این سپر برای پاسخ ندادن به خواسته های جامعه زنان پنهان می شود به طوری که با ایجاد یک نگاه هیجانی، افکار و اذهن عمومی زنان را منحرف کرده و به شعور زنان توهین می کنند، چرا که اگر این مطالبه یک مطالبه جدی است نباید مقطعی مطرح شود .
وی با اشاره به اینکه ممکن است تعدادی از بانوان این باور را که برگفته از اصول غلط و برداشت های اشتباه است، داشته باشند اما مدیران وظیفه دارند جامعه هدف خود در مسیر بالندگی و توسعه هدایت و راهبری کنند.
اکبرآبادی ادامه داد: انتظار ما از ورزش زنان در داخل کشور، ارتقاء سطح سلامتی و شادابی و نشاط بین اعضای خانواده ها است که این موارد، اصلی مهم برای پیوستگی اعضای خانواده به شمار می رود؛ اما برای ورزش برون مرزی هم بنابر فرمایش مقام معظم رهبری، قهرمانان و روزشکاران ما سفیران زن مسلمان ایرانی هستند که در دل اروپا بر سکوی قهرمانی می ایستند، این بانوان در میادین ورزشی خارج از کشور با حجاب و متانت خود اثبات می کنند که زن مسلمان ایران با حجاب مراحل پشرفت و مطرح شدن را می تواند، طی کند.
معاون بانوان وزارت ورزش و جوانان دولت دهم، تأکید کرد، ورزش بانوان یک حوزه حرفه ای است و جا ندارد که با مستمسک قرار دادن موضوعاتی چون حضور زنان در ورزشگاه ها، هر وقت که دلشان خواست بیایند و حرفی بزنند تا از پاسخ گویی به مطالبات به حق زنان خود را پنهان و اشتباهات خود را بپوشانند.
وی در ادامه به شرکت غیررسمی و غیرقانونی برخی از زنان ورزشکار ایرانی در تورنومنت ها و مسابقات ورزشی خارج از کشور اشاره کرد و گفت: طرح این دست مسائل نه تنها به دختران و جوانان ورزشکار ما کمکی نمی کند بلکه باعث می شود آنها در فضای توهمی ایجاد شده که نمی توانند در وزشگاه ها حضور داشته باشند، به صورت غیر قانونی و رسمی با هر شکلی در پایین طرح سطح رعایت شأن انسانی زن در مسابقات برون مرزی شرکت کند تا مقامی بیاورند! این در حالی است که دختران جوان به دلیل عدم تجربه ، پشتوانه علمی و اجتماعی با شرکت غیر رسمی در این مسابقات برون مرزی دچار آسیب هایی می شوند که حتی قابل طحر نبوده و قابل جبران هم نیست...
اکبرآبادی در پایان گفت:
اگر مسئولین به فکر ورزش بانوان و حضور آنان در ورزشگاه ها هستند، ورزشگاه
45 هزار نفری را که در دولت نهم پایه ریزی شده است را تکمیل کنند تا
بانوان مسابقات لیگ های خود را در آن ببینند و تیم های مورد علاقه خود را
تشویق کنند، اما متأسفانه مدیران حوزه زنان ما از ورزش زنان استفاده
ابرازی می کنند و به جای اینکه از آن بستری برای بالندی زنان مهیا کنند،
بسترهای آسیب زا را بیشتر می کنند.