یادداشت/رضا خدری
کودکان خیابانی، کم سن ترین بزهکاران اجتماعی!
در ایران هیچ آمار رسمی قابل دسترسی در تعداد متکدیان کودکان خیابانی وجود ندارد.امروزه کودکان خیایانی مرتب در حال زیاد شدن هستند و این پدیده شوم از هر لحاظ باعث ایحاد آسیب و معضل می باشد.
به گزارش سرویس بسیج جامعه زنان کشور خبرگزاری بسیج، یکی از پیچیده و ناراحت کننده فعلی که توجه بسیاری از محققین و جامعه شناسان، جرم شناسان و روانشناسان و متخصصین امر را به خود معطوف داشته، موضوع کودکان خیابانی، مجرمین کم و سن سال یا اطفال و نوجوانان بزهکار می باشد که روز به روز هم در جامعه ما گسترش بیشتری می یابد .
ما هنوز در خانواده ها، مدارس، نهادهای حمایتی و رفاهی دچار ضعف و اشکال سیستم هستیم و دائما عوارضی چون پدیده کودکان خیابانی بر چهره جامعه در حال گذرمان نمودار می شود و در این روند رو به افزایش، این کودکان قربانی های بی دفاع خشونت های وحشیانه استثمار جنسی و روی آوردن به سرقت و اعتیاد و خلاف های بسیار می شوند.
بررسی تبهکاری کودکان ثابت کرده است که نفاق ستیزه جوئی و فقر اقتصادی خانواده ها و حاشیه نشین ها در بروز آن موثر است و پدران اهمال کار و خشمگین با دست خود بذر عصیان را در آنها می پاشند و به وجود فشارهای روانی و اختلال های عاطفی در نوسانات خانواده کودک می تواند او را وادار به فرار از کانون خانوادگی کند و به بزهکاری روی آورد.
البته در ایران هیچ آمار رسمی قابل دسترسی در تعداد متکدیان کودکان خیابانی وجود ندارد. اما افرایش قابل توجهی از این افراد در ماه های اخیر در نواحی مختلف تهران و کلانشهرها و رویت آنها در متروها، ترمینال های مسافربری ، خیابان های پرتردد و بازارها و اماکن شلوغ و پر تردد، این خود بیانگر حساسیت مساله در کشور ما می باشد. امروزه کودکان خیایانی مرتب در حال زیاد شدن هستند و این پدیده شوم از هر لحاظ باعث ایحاد آسیب و معضل می باشد.
من نگارنده در تحقیقات میدانی و مشاهدات عینی متوجه شدم ردیف سنی آنها بین 5 تا 16 سال است که دست به جرم و بزه می زنند و یا قربانیان دسته های تبهکار می شوند.
بنابراین پدیده کودکان خیابانی یک معضل دو سویه و دو شاخه است، یعنی هم محیط جامعه این کودکان را خراب می کند و به آنها آسیب می رساند و هم کودکان برای جامعه آسیب زا و معضل آفرین می شوند.
یک دسته از این افراد نوجوانانی هستند که به دلایل مختلف از جمله فقر خانواده، تحصیلات پایین خانواده، جدایی والدین، بی سرپرست بودن، به کارهای خلاف و بزهکاری گرایش پیدا کرده اند و بدون هیج پشتوانه ای در جامعه رها شده اند و هیچ سازمان حمایتی و اجتماعی و ارگان های ذیربط و مدیریت های های شهری و شوراهای اسلامی شهرها و نمایندگان مجلس در فکر جمع آوری و یاری و مدد رساندن به آنها نیستند.
همچنین وظیفه رسانه ها و صداسیما این است که بیشتر به این موضوع حاد اجتماع بپردازند و تاکید بر نقش دولت در برنامه ریزی های کلان در ارتباط با کودکان خیابانی بکنند.
ارسال نظرات شما
