
به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از خواف، شهرستان مرزی خواف این روزها به «عسلویه شرق کشور» معروف شده است؛ اما برخلاف نام پرطمطراقش، از رونق صنعتی تنها دود، آلودگی و فقر نصیب مردم شده است. در مجاورت معادن سنگ آهن سنگان، خانوادههایی زندگی میکنند که سالهاست میان بیماری و بیکاری گرفتار ماندهاند.
یکی از اهالی روستای اطراف معدن میگوید: حالا که سلامتیمان را گرفتید، حداقل کار بدهید تا از گرسنگی و بیماری نمیریم.
اهالی خواف میگویند که سهم آنها از فعالیت دهها کارخانه و شرکت صنعتی، تنها آلودگی و بیماری بوده است. بسیاری از ساکنان روستاها و شهرهای اطراف معادن، به دلیل انتشار آلایندههای صنعتی، با بیماریهای تنفسی، قلبی و حتی سرطان دستوپنجه نرم میکنند. با این وجود، استخدام در این واحدهای صنعتی، بیشتر نصیب نیروهای غیربومی میشود.
یکی از جوانان بیکار خوافی میگوید: ما مضررات این کارخانهها را تحمل میکنیم ولی بیشتر نیروها غیربومی هستند. مگر اولویت استخدام با نیروی بومی نیست؟ من خوافی هستم و حق دارم اینجا کار کنم.
به گفته مردم، زمینهای کشاورزی اطراف بر اثر آلودگیها نابود شده و دیگر محصولی نمیدهد. بسیاری از خانوادهها زیر خط فقر زندگی میکنند و تنها راه گذران روزگارشان، کارگری روزمزد یا دستفروشی است.
در حالیکه اصل «مسئولیت اجتماعی صنایع» تأکید دارد شرکتها باید بخشی از منافع خود را صرف بهبود وضعیت محیطی و اجتماعی محل فعالیتشان کنند، مردم خواف میپرسند: آیا شرکتهای صنعتی و معدنی این شهرستان تاکنون مسئولیتی در قبال مردم بیمار و فقیر این منطقه بر عهده گرفتهاند؟
صنعتیشدن خواف، که قرار بود نوید توسعه و اشتغال باشد، اکنون بهگفته اهالی، تنها باعث افزایش بیکاری، آلودگی هوا، گرانی، فقر و آسیبهای اجتماعی شده است.
خانوادههایی با چند فرزند، توان خرید یا حتی اجاره خانه ندارند. مردم میگویند: اگر قرار است عسلویه شرق، فقط بیماری و فقر به ما بدهد، پس حداقل حق کار را از ما نگیرید.