
اما
اینکه در بزنگاه هر انتخابات و رای گیری، عده ای برای اینکه رای بیش از
نیمی از بدنه جامعه یعنی زنان را از آن خود کنند، به فکر آنان بیفتند و
تصدی و شغل دادن به این قشر فرهیخته را دستاویز رسیدن به خواسته های خود
کنند از نظر من بزرگترین توهین و بی احترامی به درک و شعور زنان جامعه است.
جالب
است جریاناتی در کشور بیشتر این ساز را کوک می کنند که اتفاقا در معرفی
زنان برای مشاغل و پست های دولتی فقط و فقط بر اساس گرایشات و تفکر سیاسی و
حاشیه سازی اقدام می کنند نه شایسته سالاری. انتخاب معصومه ابتکار،
شهیندخت مولاوردی، مرضیه افخم و ... که بسیار هم هستند نمونه هایی از
کارنامه های خالی از عملکرد مثبت و پر از سیاست بازی است.
اخیرا نیز
با ورود به بحث انتخاب کابینه دولت جدید، دوباره هشتگ و کمپین هایی از این
دست که هدفی جز مطالبات فمینیستی و استفاده ابزاری از زنان ندارند به راه
افتاده اند که گویا کپی پرداری از الگوهای غربی تنها خاصیتشان است!!
این
جریانات مدعی دفاع از حقوق زنان و به اصطلاح مطالبه گر سهم زنان باید
بدانند که ایران اسلامی دستش از زنان شایسته و متخصص و فعال در عرصه های
اجتماعی، سیاسی و فرهنگی آن قدر پُر است که نیازی به دلسوزی های دایه هایی
چون شما ندارد. چرا که تجربه نشان داده است که تنها چیزی که برای این جماعت
اهمیت ندارد مشکلات و مطالبات واقعی زنان از جمله بیمه زنان، مشکلات زنان
سرپرست خانوار و .... است./طنین یاس