به گزارش خبرگزاری بسیج جامعه زنان کشور--گاهی مسیر زندگی انسان‌ها با یک حادثه، از نو نوشته می‌شود؛ مسیری که برای برخی پایان و برای برخی، آغاز معنا و آگاهی است. زندگی عطیه احمدی، زن فعال و مشاور خانواده اهل البرز، یکی از همین روایت‌هاست؛ داستانی از سقوط و دوباره برخاستن، از رنجی که به آگاهی بدل شد و از محدودیتی که به انگیزه‌ای برای ادامه تبدیل گشت.
عطیه، متولد سال ۱۳۶۳، تحصیلاتش را در رشته حقوق آغاز کرد و سپس به حوزه‌های ادیان و عرفان اسلامی و مطالعات حوزوی روی آورد. او سال‌ها در البرز به‌عنوان مبلغ، مدرس و مشاور خانواده فعالیت داشت و آینده‌ای روشن در زمینه تبلیغ دینی و پژوهش برای خود می‌دید.
پس از پشت سر گذاشتن یک ازدواج ناموفق، با بررسی دقیق و امید دوباره وارد زندگی جدید شد، اما تنها چند ماه بعد، یک تصادف شدید همه‌چیز را تغییر داد: ضایعه نخاعی در سطح T3، فلج از ناحیه قفسه سینه به پایین، آسیب‌های جدی جسمی و فقدان فرزند؛ حادثه‌ای که می‌توانست او را در انزوا فرو ببرد، اما او مسیر دیگری برگزید.
به‌جای سکوت، نوشتن را آغاز کرد؛ روایت زندگی‌اش را در فضای مجازی منتشر نمود تا نه برای ترحم، بلکه برای روشنگری اجتماعی و افزایش آگاهی نسبت به وضعیت زنان آسیب‌دیده سخن بگوید. او توانست با جمع‌آوری اسناد و پیگیری‌های حقوقی، نشان دهد که رنج شخصی می‌تواند پلی برای اصلاح اجتماعی باشد.
در این مسیر دشوار، عطیه احمدی از خانه پدری آغاز کرد، اما هرگز به نقطه صفر بازنگشت. با اراده‌ای ستودنی تدریس را از سر گرفت، دامنه مشاوره‌هایش را گسترش داد و حتی با مناسب‌سازی خودرو، دوباره پشت فرمان نشست. برای او، صندلی چرخ‌دار ابزار حرکت بود، نه نشانه‌ی محدودیت.
این زن استوار باور دارد که رنج او یک تجربه فردی نیست؛ بلکه صدایی برای هشدار و آگاهی به زنان دیگر است تا قربانی خاموش نباشند. امروز او همچنان مشاور خانواده است، اما کلامش از عمق تجربه زیسته و رنج می‌آید. زوج‌های جوان‌تر نزد او می‌روند، چون با زنی روبه‌رو هستند که دانش و رنج را با هم آموخته است.
عطیه اکنون در اندیشه نگارش کتابی از زندگی‌اش است؛ روایتی از زنی که زمین خورد، اما زمین نماند. داستان او، داستان یک معلولیت نیست — روایت توانستن و ایستادن است. او ثابت کرده پیروزی واقعی، برنده شدن در دادگاه‌ها نیست؛ پیروزی یعنی زنده‌ماندنِ امید، ادامه‌دادنِ حرکت و تأثیر گذاشتن بر زندگی دیگران.
