
به مطلب زیر توجه کنید:
به جای طرح دوگانه «خاتمه جنگ و زندگی راحت با صلح» یا «زندگی سخت با ادامه جنگ» باید دوگانه «زندگی راحت موقت با تکرار جنگ» یا « مقاومت در جنگ و زندگی پایدار بعد از جنگ» مطرح شود.
تعریف دوگانه اول
«زندگی راحت با صلح» یا «زندگی سخت با جنگ»
«زندگی راحت با صلح» چیست؟
برقراری هرچه سریعتر روند عادی زندگی مردم.
«زندگی سخت با جنگ» چیست؟
ادامه سختی زندگی و تندروی در تعاملات بین المللی.
القای جامعه بعد از ارائه این قیاس چیست؟
در این تقابل بطور طبیعی گزینه اول ( زندگی راحت با صلح ) اکثریت را به خود جلب خواهد کرد. و طرفداران گزینه دوم ( ادامه جنگ ) شعار زده، خشن، آرمان گرای بی تفاوت به زندگی مردم، هزینه ساز و بی منطق، کاسب جنگ و تحریم جلوه خواهند نمود. کاملا واضح است که حکومت هم در تصمیم گیری مراعات اکثریت را خواهد کرد.
اما چرا این قیاس اشتباه است؟
تجربه نشان میدهد که توقف جنگ و اعلام آتش بس در این شرایط فقط باعث دادن زمان استراحت به دشمن جهت تجدید قواست تا در آینده نزدیک دوباره حمله خود را آغاز کند. به بیان دیگر صلح زودهنگام، جنگ زودهنگام آینده را در پی خواهد داشت. فلذا، اعلام زودهنگام آتش بس و مذاکره نهتنها نشانه صلح دوستی و خردورزی نیست بلکه مخالف برقراری روند پایدار زندگی مردم است. کسی که در شرایط کنونی دم از صلح میزند، ریشه زندگی مردم را هدف گرفته است.
نتیجهگیری
این قیاس انتخاب یکی از دوگانه ۱- خاتمه جنگ و زندگی راحت با صلح یا ۲- زندگی سخت با ادامه جنگ از اول اشتباه است. اصولاً زندگی راحت با صلح عجولانه و خاتمه زودهنگام جنگ محقق نخواهد شد.
راهکار درست چیست؟
در ادبیات نظامی و مرور جنگهای اتفاق افتاده یک رابطه بین مدت زمان درگیری دوطرف و امنیت بعد از جنگ وجود دارد. جنگ رمضان تازه به آستانه این عدد رسیده است (نشانههایی از ناامیدی وعدم همراهی متحدان دشمن در حال بروز است، اوضاع داخلی آمریکا به هم ریخته است، شکستهای زیادی در میدان نظامی برای دشمن رخ داده است).
مدت زمان ادامه جنگ یک پارامتر کیفی است و وابسته به متغیر ناامیدی دشمن و تثبیت برتری است. یعنی جنگ تا زمانی ادامه پیدا میکند تا دشمن از تقابل و حمله ناامید شود و از طرفی برتری تثبیت شود. پس از آن وقت است که زندگی راحت و امنیت پایدار ایجاد خواهد شد.
بنابراین، صلحطلبان در شرایط فعلی همان کسانی هستند که از حمله به کشور نفع میبرند و کاسب جنگ هستند.
دکتر احمد جعفر زاده عضو هیئت علمی دانشگاه تربت حیدریه