نسخه مشترک علم و حکمت برای رسیدن به حال خوب خانوادگی

امور خانواده: ما انسان‌ها در تاروپود وجودمان به‌گونه‌ای خلق شده‌ایم که ظرفیت‌های بسیار بزرگ‌تری برای التیام دردهای خود و دیگران داریم. وقتی گره از کار دیگری باز می‌کنیم، در واقع در حال باز کردن گره‌های کور روان خودمان هستیم و این همان نقطه طلایی است که نشاط را به قلب ما برمی‌گرداند.

امام صادق (ع) در یک تصویرسازی بسیار لطیف می‌فرمایند کسی که برای برآوردن نیاز شخص دیگری قدم برمی‌دارد، مانند کسی است که بین صفا و مروه در حال حرکت است و خداوند آرامش را به قلب او هدیه می‌دهد(اصول کافی، جلد ۲، صفحه ۱۹۹).

امروزه روان‌شناسی مثبت‌گرا نیز با قطعیت ثابت کرده است که گره‌گشایی از کار دیگران مستقیماً به درمان دردهای درون ما کمک می‌کند. مارتین سلیگمن بنیان‌گذار روان‌شناسی مثبت‌گرا در کتاب معروف خود به نام شکوفایی با ارائه شواهد تجربی فراوان نشان می‌دهد که انجام کارهای خیرخواهانه باعث ترشح هورمون‌های شادی مانند اکسی‌توسین شده و با ایجاد حس ارزشمندی، افسردگی را در فرد کاهش می‌دهد. این پیوند زیبای علم و حکمت نشان می‌دهد که ما برای ترمیم روان‌ خسته خود به‌جای مصرف‌گرایی به تولید مهربانی نیاز داریم.

نذر وقت به‌جای نذر پول
همه ما با سنت‌های زیبایی مثل نذری دادن یا کمک به نیازمندان آشنا هستیم و این رفتارها ریشه در اصالت ما دارد. اما در کنار کمک‌های مالی که شاید این روزها برای برخی خانواده‌ها دشوارتر شده باشد، می‌توانیم مفهوم عمیق‌تری به نام نذر وقت و تخصص را وارد جریان زندگی خود کنیم. اگر پدر خانواده تعمیرکار خوبی است می‌تواند ماهی یک ساعت از وقت خود را صرف تعمیر وسیله یک همسایه نیازمند کند و اگر مادر خانواده در مهارتی تخصص دارد می‌تواند به‌صورت رایگان به نوجوان یکی از اقوام که بضاعت مالی برای کلاس آموزشی ندارد کمک کند.

طراحی یک پایان هفته برای حال خوب خانوادگی
تصمیم بگیرید به‌جای صرف هزینه‌های سنگین برای یک وعده غذای بیرون، یک آخر هفته در ماه را به یک اقدام مشترک و معنادار اختصاص دهید. می‌توانید با مشارکت همسر و فرزندانتان یک قابلمه سوپ بپزید و آن را با احترام به دست یک همسایه سالخورده و تنها برسانید. این کار جمعی حس پیوند عمیقی میان اعضای خانه ایجاد می‌کند و نشاطی به‌مراتب پایدارتر از هر سرگرمی موقتی به ارمغان می‌آورد.

خلق مأموریت‌های کوچک مهربانی
منتظر رویدادهای بزرگ نباشید و برای خودتان و فرزندانتان مأموریت‌های ساده روزانه تعریف کنید. کارهای خارج از برنامه‌ای مانند لبخندزدن و احوالپرسی گرم با پاکبان محله، پایه‌های نشاط فردی را در وجود شما مستحکم می‌کند. وقتی فرزند شما می‌بیند که چگونه با یک اقدام کوچک توانسته جهان اطرافش را زیباتر کند، احساس اقتدار و بزرگواری در او نهادینه می‌شود.
وقتی ظرفیت‌های درونی خود را برای عبور از خستگی‌ها فعال می‌کنیم و دست یاری به‌سوی دیگران دراز می‌کنیم، در حقیقت به بهترین شکل از شأن و جایگاه والای انسانی خود مراقبت کرده‌ایم. این مدل از زندگی که بر پایه توجه به دیگران بنا شده است حس هدف‌مندی را در فضای خانه جاری می‌کند و همان تضمین قطعی برای رسیدن به حال خوب خانوادگی است که هیچ ثروتی قادر به خریدن آن نیست.